20/10/2026
Mówią, że doktorat robi się dla prestiżu albo kariery. Ja zrobiłam go z miłości.
Kiedy choroba mojej córki przewartościowała cały mój świat, zamiast się poddać, postanowiłam zmienić profesję i wejść do świata nauki. Chciałam zrozumieć, znaleźć odpowiedzi i pomóc – Ninie oraz innym dzieciom, które idą podobną drogą.
Odebrałam doktorat z wyróżnieniem.
Za tym uśmiechem na zdjęciu kryje się kilka lat pracy, wyrzeczenia, wiele pracowitych nocy do bladego świtu i rezygnacja z wielu rzeczy na rzecz wyższego celu.
Przekwalifikowanie się na tym poziomie było dla mnie jak skok na głęboką wodę. Niezachwianie wierzyły we mnie moje Panie Promotor Profesor Ewa Mojs i Profesor Roksana Malak za co ogromnie dziękuję. Dziękuję też tym, którzy wspierali mnie w.tej drodze: Prof. Włodzimierz Samborski i Prof. Mirosław Andrusiewicz.
W trudnych chwilach ratowała mnie moja bezpieczna przystań – najbliżsi. Wasze wsparcie to fundament, na którym stoi ten sukces. Dziękuję w szczególności mojemu mężowi, który przemierzył ze mną dziesiątki tysięcy kilometrów by dotrzeć do najnowszej wiedzy i rodzin dotkniętych zespołem DDX3X na świecie i który wspólnie ze mną stawiał pytania, współtworzył cicho i zza kulis konferencje poświęcone tej ultra rzadkiej chorobie.
Z miłości do dziecka można zmienić całe swoje życie. Ja właśnie to zrobiłam. 🎓✨
