24/09/2026
Bir dönem değişmenin yeni bir karar vermek olduğunu düşünüyordum.
“Tamam.”
“Bu kez farklı olacak.”
“Artık bunu yapmayacağım.”
Ve gerçekten de o kararı verdiğim anda bir rahatlama geliyordu.
Çünkü ne yapacağımı biliyordum.
Ama sonra hayat oluyordu.
Yoruluyordum.
Bir şey canımı sıkıyordu.
Dinlenmek istiyordum.
Bazen yalnız kalmaya ihtiyacım oluyordu.
Ve eski davranış geri geliyordu.
Sonra kendime:
**“Yine olmadı.”**
diyordum.
Uzun süre değişimin daha güçlü bir karar vermekle ilgili olduğunu sandım.
Bugün ise farklı görüyorum.
**Yeni bir karar, eski sistemi değiştirmiyor.**
Eğer aynı düşünceler,
aynı ihtiyaçlar,
aynı tetikleyiciler,
aynı alışkanlıklar
ve aynı başa çıkma yolları yerinde duruyorsa…
Üzerine yalnızca yeni bir karar koymak, eski sistemi yeniden çalıştırabiliyor.
Bu yüzden bugün yeme davranışıyla çalışırken sadece:
**“Ne yedin?”**
diye bakmıyorum.
Şuna bakıyorum:
**Akşam seni oraya getiren neydi?**
Günün içinde neler oldu?
Hangi düşünce geldi?
Neyi hissettin?
Hangi ihtiyacın karşılanmadı?
Yemek sana o anda ne sağladı?
Ve en önemlisi:
**O anda başka ne yapabileceğini biliyor musun?**
Çünkü bazen insanın ihtiyacı bir kez daha kendine söz vermek değil.
**Kendisini daha iyi tanımayı öğrenmek.**
Dürtü ile davranış arasındaki o küçük alanı fark etmek.
Ve öğrendiğini gerçek hayatın içinde uygulayabilmek.
Benim için davranış değişiminin asıl başladığı yer burası.
🎙️ Bu düşünceyi “Neden Sürekli Yeniden Başlıyoruz?” bölümümde baştan sona anlatıyorum.
Bölümün tamamını profildeki podcast linkinden dinleyebilir.
Kontrolsüz yeme döngüsünü kırmaya hazırsan yorumlara “Lider” yaz.
5 Ekim’de başlayacak yemeden özgürleşme çalışması detaylarını sana göndereyim.