Breathing Life

05/10/2026

Nieuwsbrief oktober 2026

Het leven… tja, wat valt er nog over te zeggen? Het is niet altijd eenvoudig om ons los te koppelen van onze verwachtingen en gedachten over hoe het allemaal zou moeten verlopen. Om op elk moment de rust te kunnen bewaren en te accepteren hoe het nu is. Maar als we die afstand kunnen behouden en ernaar kijken zoals een toeschouwer naar het toneel, kunnen we toch maar tot één conclusie komen. Dat het iets wonderbaarlijks is! Met onverwachte wendingen, soms tergend traag, soms pijlsnel, en soms ook in alle richtingen tegelijk. Nieuwe mensen, situaties, opportuniteiten en ideeën die vanuit het niets lijken te komen en je plotsklaps weer een nieuwe richting uitsturen. Soms tot onze eigen wanhoop, denkend: wat moet ik hier nu weer mee?

Ik ging eigenlijk niet op reis. Het was zo’n mooie zomer en ik heb eindelijk eens echt kunnen genieten van de tuin en het mooie weer. Er was ook niet echt een plek die me leek te roepen. Geen verlangen om ergens specifiek naartoe te gaan. Tot ik opeens het magische Griekse eiland Patmos weer hoorde roepen. Het is niet mijn gewoonte om steeds naar dezelfde plek terug te keren. Daarvoor zijn er nog te veel mooie bestemmingen hier op aarde die ik weleens zou willen bezoeken. Maar Patmos heeft me in mijn greep. En voor ik er erg in had, zat ik weer op het vliegtuig en op de boot. Niet goed wetende wat ik er deze keer ging zoeken. Maar ik had me neergelegd bij een weekje onverwachte vakantie. Ik had wel mijn laptop mee om eventueel een beetje te schrijven. Het terras met zicht op zee leek me hiervoor zeker geen slechte plek. Er zijn ongetwijfeld minder goede locaties om inspiratie te laten stromen. En als er niets kwam, kon ik gewoon genieten van een verlengde zomer op een plek die me nauw aan het hart ligt. Ik stel me er ondertussen niet meer te veel vragen bij. Gewoon zo goed mogelijk proberen de flow te volgen, zonder verwachtingen en in vertrouwen.

Lang hoefde ik echter niet te wachten op de reden van mijn komst. Terwijl ik de liefde voor het eiland, de elementen en de mensen daar voelde stromen, kwam er een intens verlangen op om ook anderen kennis te laten maken met deze plek, die al duizenden jaren zoveel heeft betekend voor zovelen. En alvorens ik er zelf erg in had, ben ik aan het werk gegaan. Andere retreats, locaties, cateraars en therapeuten opzoeken. Mailen en bellen. Vele keren het hele eiland op en neer gereden. Ik ben er nog steeds geen enkel verkeerslicht tegengekomen en ik ben ondertussen ook wel vrij zeker van er geen te vinden zijn!

Het voelde echter niet als werk. De leuke contacten, vriendelijkheid en openheid waren verfrissend. Er was geen terughoudendheid uit angst voor concurrentie. Ik kreeg veel tips, contacten en adressen. Mensen deelden hun eigen ervaringen en zaken waar ik best rekening mee zou houden. En het bracht me naar nieuwe hoekjes van het eiland die ik nog niet had gezien. Ik kreeg een blik achter de gesloten deuren, waar een vrij moderne inrichting afgewisseld werd met een heel traditionele. Ik zag de authentieke Patmische bedden waar Ikea zeker inspiratie uit zou kunnen halen als het gaat om plaatsbesparing. Wie weet komt er ooit een collectie genaamd Påtmös op de markt.

Langzaam begonnen er een aantal zaken vorm te krijgen, maar ik ben er met meer (huis)werk vertrokken dan ik ben aangekomen. Maar ook met veel enthousiasme. Ondertussen heeft het grootste deel zijn weg gevonden naar de website. Er moeten nog wel wat punten en komma’s worden toegevoegd, maar ik wou geen maand meer wachten om dit met jullie te delen. De essentie draait voor mij om wat het eiland me op een dieper niveau heeft geleerd. Gewoon zijn. En in dit geval, samen “zijn”. Om je even terug te trekken uit je vertrouwde omgeving. Om even helemaal niets te hoeven “doen”. En om jezelf te herontdekken.

Het eiland is voor mij onlosmakelijk verbonden met mijn leraar White Bull. Ik heb er elke avond dan ook de tijd voor genomen om de opnames van onze sessies samen opnieuw te beluisteren. Tegen het einde van mijn tijd daar was ik bij de laatste opnames aangekomen. En toen ik hem hoorde praten over toekomstige retreats, moest ik toch wel even glimlachen. Ik had het inderdaad al eerder gehoord, maar had er nooit echt bij stilgestaan. Alweer kreeg hij gelijk. Mijn ego had het graag ook eens anders gezien, maar ik kan alleen maar diep buigen in dankbaarheid voor alles wat hij me al heeft gebracht. Ook nu nog, na de fysieke dood.
“The goal of every spiritual journey is to reclaim your innocence.”
Het doel van elk spiritueel pad is het terugwinnen van je onschuld. Iets waar hij me meerdere malen aan heeft herinnerd. Daarom heb ik deze retreat ook “Terug naar de Onschuld” genoemd. Ter ere en ter nagedachtenis van hem, maar ook omdat het voor mij gewoon helemaal klopt. Wat blijft er immers over als we de verhalen van het verleden en de schuld en schaamte die ermee gepaard gaan achter ons laten? Als we ons niet langer identificeren met dat verleden en met wie we denken te zijn? Als we bij het pure bewustzijn dat we allemaal zijn aankomen? En we ons ten volle kunnen herinneren wie en wat we zijn?

Dat is waar ik jullie naartoe wil brengen. Via geleide meditaties en open dialoog. En met vrije tijd om samen te zijn en de heilige plekken van het eiland te verkennen, zoals de rots van Kalikatsou, waar kluizenaars grotten hebben uitgehouwen om te mediteren en te wonen. Maar ook het klooster van Chora dat als een beschermend fort boven het eiland uittorent. En de grot van de Apocalyps, waar het laatste boek van de Bijbel werd geschreven: de Openbaringen. Mijn wens is dan ook jullie hier te mogen ontvangen, zodat Patmos jullie kan helpen jullie ware zelf te openbaren. Zoals het al duizenden jaren heeft gedaan voor vele anderen die ons zijn voorgegaan.

Je kan alle info op de website terugvinden via de link hieronder, maar reik gerust naar me uit met al je vragen. Voor nu wens ik jullie alvast een heel fijn weekend.

https://www.breathinglife.be/so/a4Q3tseV7?languageTag=en

25/09/2026

Latest article out now

In recent conversations with clients and friends, I have noticed how often artificial intelligence (AI) brings up uncertainty about the future. Early concerns focused mainly on AI going rogue and taking over the world.

23/09/2026

My first Expert Panel collaboration is out now on Brainz Magazine. I hope it may inspire you to follow your dreams.

Are you building a career that truly fulfills you, or just following the path you think you're supposed to take? Discover practical strategies to align your strengths, passions, and goals so you can create...

03/09/2026

My latest article is now available on Brainz Magazine for all to read.

"the resistance to forgiveness is a wall you’ve built for yourself to protect you from ever getting hurt like that again"

It might be one of the best-known sentences from the Bible. “Forgive them for they know not what they do.” The words uttered by Jesus on the cross that inspire yet confuse many of us still today. How can...

01/09/2026

Het is vandaag alweer de eerste schooldag. De zomervakantie is officieel afgelopen. En ondanks de blauwe hemel en een verwarmend zonnetje hebben jullie het ongetwijfeld ook al gemerkt: de herfst komt eraan. De avonden zijn al beduidend korter en frisser geworden. De hitte heeft het land verlaten en de planten krijgen weer broodnodig water. Voor sommigen is het misschien een opluchting na wekenlang te hebben gepuft in die hitte. Voor anderen is het misschien weer even aanpassen. Welke gevoelens de wissel van de seizoenen ook oproept, we hebben het weer niet in de hand.

Het leven loopt in cycli. Niets blijft ooit hetzelfde. De natuur toont het ons keer op keer. Elk vallend blad is een stille herinnering aan de vergankelijkheid van alles wat ooit in vorm is gekomen. We kunnen ertegen vechten als we willen, maar die strijd heeft nog nooit iemand gewonnen. En gelukkig maar. Welke motivatie zouden we nog hebben als morgen al verzekerd was? Elk verhaal moet ooit ten einde komen zodat er een nieuw kan beginnen. Als we dat kunnen toelaten, kunnen we ook de schoonheid zien die erin verborgen ligt.

Zoals de zomer nu langzaam overgaat in de herfst, gaan ook wij door de seizoenen van ons eigen leven. Sommigen zijn lang, anderen zijn kort. Sommigen gaan we alleen, anderen in gezelschap. Elk seizoen draagt bij aan ons verhaal en aan de persoon die we worden. Hoe pijnlijk of geweldig het ook kan zijn. En het wonderbaarlijke is: veel kan je zelf kiezen. Elk moment kan je andere keuzes maken. Elk moment kan je kiezen om een nieuwe weg in te slaan. Om dingen te laten of net op te nemen. Om hetzelfde pad te blijven volgen of om eens een totaal andere richting uit te gaan.

Wat houdt je tegen? Wat ik zo vaak hoor, is angst voor veroordeling. Wat zullen mensen wel niet van mij denken? We projecteren onze eigen angst voor afwijzing op de ander, op basis van het doemscenario dat onze gedachten ons vertellen. Eigenlijk hebben we angst om los te laten wat we kennen. Om de versie van onszelf los te laten die we ons hele leven hebben opgebouwd. Die we presenteren aan de buitenwereld. Die versie waarvan we denken dat die het minste afwijzing zal ervaren.

We gebruiken het als excuus om in onze comfortzone te blijven. Of toch zo lang mogelijk. Totdat het echt niet anders meer kan. Of tot het leven er ons op zijn eigen unieke wijze hardhandig uithaalt. Hoe langer we weerstand bieden aan de verandering, hoe pijnlijker het kan worden. Eigenlijk is het net hetzelfde als in een koud zwembad springen. We stellen het uit: eerst een teen, dan misschien een voet, tot de enkel, nog een beetje dieper erin, nog eens diep inademen en misschien zelfs een beetje terugtrekken. Maar op een bepaald moment moet je springen. Ergens binnenin weet je het. Net zoals je weet dat je ook zult springen. Dus waarom nu niet? En dan laat je los.

Het voelt fris; het voelt nieuw. Het koude water brengt je even helemaal uit je gedachten. Je voelt het leven door je stromen. Je voelt opluchting en moet misschien zelfs even lachen om hoe je daar zo lang hebt staan twijfelen. En is het niet altijd al zo geweest? Elke keer dat je zo’n sprong in het onbekende hebt genomen? Op één of andere manier is het altijd wel op zijn pootjes terechtgekomen. Misschien niet helemaal zoals je het in gedachten had. Misschien bleek het ook helemaal niet de beste keuze te zijn. Maar nu weet je tenminste dat het niet voor jou was.

Ook al bracht de sprong niet wat je ervan verwachtte, elk seizoen komt weer ten einde. Periodes van diepe rouw en verdriet gaan weer over in licht en in de belofte van een nieuw begin. Je hoeft het ook allemaal niet te snappen op het moment zelf; achteraf zal het wel duidelijk worden. Zo spreken ze in veel tradities van een soort levensoverzicht eens we dit lichaam verlaten. Hoe wil jij dat het jouwe eruitziet? En wat zou die oudere versie van jou nu tegen jou zeggen? Waar we het meest spijt van hebben op ons doodsbed zijn de dingen die we niet hebben gedaan.

Laat ons eerlijk zijn: het leven kan soms tergend langzaam vooruitgaan, maar eigenlijk is het maar kort. Er is alweer een zomer voorbij. Voor we het weten zitten we allemaal samen rond de kerstboom en hangt er een nieuwe kalender aan de muur. Wat doet het ertoe wat anderen denken over jouw keuzes? We zijn allemaal gefocust op ons eigen leven. Misschien zullen ze eens raar opkijken. Misschien zelfs even glimlachen of denken dat je helemaal gek bent geworden. En dan? Hun leven eist hun volle aandacht weer op. Terwijl jij je zorgen maakt over wat ze over jou denken, zijn jij en die gekke nieuwe richting die jij eventueel bent ingeslagen het laatste waaraan zij denken!

Dus volg je eigen weg. Met angst, met twijfel, maar in vertrouwen. Neem vandaag die eerste (kleine) stap naar wat je altijd al hebt willen doen. Je bent de schilder van je eigen leven.

En als je hierbij of bij iets anders graag wat ondersteuning of een ander perspectief kunt gebruiken, dan ben ik er voor je.

Beste vriend(in), Het is vandaag alweer de eerste schooldag. De zomervakantie is officieel afgelopen. En ondanks de blauwe hemel en een verwarmend zonnetje hebben jullie het ongetwijfeld ook al gemerkt: de herfst komt eraan. De avonden zijn al beduidend korter en frisser geworden. De hitte heeft het...

21/08/2026

My latest article is out now on Brainz Magazine

"Enlightenment is like the blue sky. It can get covered with clouds, but it is always there in the background. It never ceases to be there. It is what we are, our natural state."

The spiritual buffet these days seems endless, more options than ever to choose from. They all promise healing, the end of suffering, and everything we ever longed for. All leading to that one ultimate goal...

11/08/2026

My latest article is now available on Brainz Magazine
Enjoy the read!

All healing is self-healing. This might not be what you want to hear, especially coming from someone offering healings to his clients. But the role of a healer is not to “fix” you, as if you were a car or a...

27/07/2026

My new article is now available...

Karma has become a very popular word on the internet these days. We’re probably all familiar with those “instant karma” videos on YouTube, where something bad immediately happens to people acting out. It...

14/07/2026

You are the love of your life...

Have you ever wondered why your relationships never seem to work out the way you intended? How is it that you always choose the same type of partner, although in a different form? And why are...

29/06/2026

New article out now 🙏

Have you ever had that feeling like there’s something you’re supposed to do here, but you can’t remember what it is? You’re alive, on planet Earth, with a body, a mind, and a billion options to choose from...