BRAI3N

27/10/2026

Kunnen we tinnitus verminderen door de activiteit van hersennetwerken te veranderen?

Het is een vraag die onderzoekers al meer dan twintig jaar proberen te beantwoorden.

En inmiddels weten we aanzienlijk meer over de betrokken hersenprocessen.

Bij veel mensen met tinnitus is de activiteit in bepaalde delen van het gehoorsysteem veranderd. Daarnaast kunnen hersennetwerken die betrokken zijn bij aandacht, emoties en het onderdrukken van signalen anders functioneren.

Het uitgangspunt van neuromodulatie is om deze activiteit gericht te beïnvloeden.

Daarvoor worden verschillende technieken onderzocht.

Bij TMS gebruiken we magnetische pulsen om hersenactiviteit te beïnvloeden.

Bij TDCS wordt via elektroden een zwakke elektrische stroom toegediend die de prikkelbaarheid van hersengebieden kan veranderen.

Maar wat zeggen de resultaten?

Wetenschappelijke overzichtsstudies laten zien dat deze technieken bij sommige patiënten tot vermindering van tinnitusklachten kunnen leiden.

De resultaten zijn echter niet bij iedereen hetzelfde. Ook de optimale stimulatieplaats, het behandelprotocol en de duurzaamheid van het effect zijn nog onderwerp van bijkomend onderzoek.

Toch is het wetenschappelijke principe van TMS en TDCS belangrijk: Tinnitusgerelateerde hersenactiviteit is beïnvloedbaar.

Dat biedt een uitgangspunt voor verder onderzoek naar gerichte en meer gepersonaliseerde neuromodulatie.

Bij BRAI3N is precies die wisselwerking tussen hersenonderzoek en klinische toepassing een belangrijk onderdeel van onze expertise.

Niet elke patiënt zal dezelfde behandeling nodig hebben. En niet iedere patiënt zal op dezelfde manier reageren.

Daarom begint gerichte zorg met begrijpen welke factoren en processen bij iemand een rol spelen.

💬 Welke vraag zou jij het liefst beantwoord zien over neuromodulatie: hoe de behandeling werkt, welke resultaten mogelijk zijn of waarom de behandeling niet bij iedereen aanslaat?

Bron: Vanneste, De Ridder e.a., Nature Reviews Disease Primers (2026).

26/10/2026

Waarom blijft je hoofd actief, terwijl je energie volledig op lijkt?

Veel mensen met langdurige stress herkennen die tegenstrijdigheid.

Ze zijn uitgeput, maar komen moeilijk tot rust. Hun aandacht blijft voortdurend gericht op wat er nog moet gebeuren. Geluiden en prikkels vragen steeds meer energie.

Wat gebeurt er mogelijk in de hersenen?

In een wetenschappelijke studie onderzochten Prof. Sven Vanneste, Jan Ost en Prof. Dirk De Ridder de hersenactiviteit van 589 deelnemers.

De onderzoekers vonden een verband tussen de ernst van vermoeidheid en veranderingen in de activiteit van een hersengebied dat betrokken is bij stressverwerking en emotieregulatie: de pregenuale anterieure cingulate cortex (pgACC).

Dit hersengebied helpt onder meer om informatie te verwerken en minder relevante signalen naar de achtergrond te brengen.

Een mogelijke verklaring is dat langdurige stress deze regulatie verstoort. De hersenen blijven dan meer aandacht en energie besteden aan het verwerken van informatie.

Dat zou kunnen bijdragen aan mentale uitputting en overprikkeling.

Het onderzoek bewijst nog geen oorzakelijk verband en onderzoekt stressgerelateerde vermoeidheid breder dan burn-out alleen.

Maar het helpt ons wel om een belangrijke vraag verder te onderzoeken:

Waarom kunnen mensen zo uitgeput raken, terwijl hun hersenen moeilijker tot rust lijken te komen?

Bij BRAI3N vormt die wisselwerking tussen hersennetwerken en klinische klachten een belangrijk onderwerp van wetenschappelijk onderzoek.

Bron: Vanneste, Ost & De Ridder, Neuroscience (2026).

24/10/2026

22/10/2026

Waarom zou je het zenuwstelsel stimuleren wanneer de pijn in je rug of benen zit?

Het klinkt misschien vreemd.

Toch vormt die gedachte de basis van verschillende vormen van neuromodulatie die vandaag worden onderzocht en toegepast bij bepaalde soorten chronische pijn.

Want pijn ontstaat niet uitsluitend op de plaats waar je ze voelt.

Pijnsignalen worden via het zenuwstelsel doorgegeven en verwerkt. Daarbij kunnen verschillende hersennetwerken de pijnervaring versterken of onderdrukken.

Door het zenuwstelsel te beïnvloeden, kunnen we mogelijk ook veranderen hoe pijn in de hersenen wordt verwerkt.

Welke techniek relevant kan zijn, hangt af van het type pijn, eerdere behandelingen en een zorgvuldige medische beoordeling.

Niet iedere vorm van chronische pijn heeft dezelfde oorzaak. En niet iedere patiënt komt voor neuromodulatie in aanmerking.

Maar de wetenschap toont waarom we bij bepaalde vormen van langdurige pijn verder kunnen kijken dan alleen de pijnlijke plaats.

Bij BRAI3N bouwen we voort op dit neurowetenschappelijke inzicht: begrijpen welke netwerken betrokken zijn en onderzoeken hoe ze gericht beïnvloed kunnen worden.

💬 Wat zou jij graag willen weten over neuromodulatie bij chronische pijn? Hoe het werkt, welke resultaten onderzocht zijn of voor wie het geschikt kan zijn?

21/10/2026

Waarom kan een gewone aanraking bij fibromyalgie pijn veroorzaken?

Onze hersenen ontvangen voortdurend signalen vanuit het lichaam.

Niet ieder signaal wordt als pijn ervaren.

Het zenuwstelsel beschikt over complexe netwerken die bepalen hoe sterk signalen worden verwerkt en welke betekenis ze krijgen.

Bij fibromyalgie lijkt deze pijnregulatie bij veel patiënten veranderd.

Een van de mechanismen die onderzoekers bestuderen, is een verhoogde gevoeligheid van het zenuwstelsel.

Je kunt het enigszins vergelijken met een volumeknop die te hoog staat.

Signalen die normaal nauwelijks opvallen, kunnen daardoor sterker en soms als pijnlijk worden ervaren.

Tegelijkertijd kunnen systemen die pijn normaal helpen onderdrukken minder efficiënt functioneren.

Daarom kijken neurowetenschappers niet alleen naar de plaats waar iemand pijn voelt, maar ook naar hersennetwerken die betrokken zijn bij:

• het verwerken van pijnsignalen;

• het versterken of onderdrukken van pijn;

• de aandacht voor pijn;

• de emotionele betekenis van pijn.

Bij BRAI3N vormt het begrijpen van deze netwerken een belangrijk uitgangspunt voor onderzoek naar chronische pijn en neuromodulatie.

Wanneer pijnverwerking verandert, moeten we ook onderzoeken hoe we die verwerking kunnen beïnvloeden.

20/10/2026

Waarom heeft de ene persoon zoveel meer last van tinnitus dan de andere?

Bij de ene persoon verdwijnt het geluid regelmatig naar de achtergrond.

Bij de andere beheerst het bijna de hele dag.

Slapen wordt moeilijk. Concentreren vraagt inspanning. Zelfs ontspannende momenten kunnen belastend worden.

Waarom is dat verschil soms zo groot?

Onderzoek laat zien dat tinnitus niet alleen wordt bepaald door de activiteit in ons gehoorsysteem.

Ook andere hersennetwerken spelen een belangrijke rol.

Zo zijn er netwerken die bepalen:

• welke signalen onze aandacht krijgen;

• welke emotionele betekenis we aan een geluid geven;

• welke informatie onze hersenen naar de achtergrond kunnen brengen.

Bij hinderlijke tinnitus lijken deze processen bij sommige patiënten anders samen te werken.

Het geluid krijgt voortdurend aandacht en kan steeds sterker verbonden raken met spanning, frustratie of onzekerheid.

Dat betekent niet dat tinnitus psychisch is.

Het betekent dat de hinder die iemand ervaart mede samenhangt met de manier waarop de hersenen het geluid verwerken.

En dat is precies waarom onderzoek naar neuromodulatie belangrijk is.

Door de activiteit van betrokken hersennetwerken te beïnvloeden, proberen onderzoekers niet alleen het tinnitusgeluid zelf, maar ook de verwerking ervan beter te begrijpen en mogelijk te veranderen.

Dat vraagt een individuele benadering. Want niet bij iedereen spelen dezelfde processen een even grote rol.

Tinnitus behandelen gaat dus niet alleen over het geluid. Ook de invloed op het dagelijkse leven verdient aandacht.

💬 Wat verdient volgens jou meer aandacht bij tinnitusonderzoek: de luidheid van het geluid, de slaapproblemen of de voortdurende mentale belasting?

Bron: Vanneste, De Ridder e.a., Nature Reviews Disease Primers (2026).

19/10/2026

Je bent moe. Je neemt rust. Maar je voelt je niet meer uitgerust.

Je staat 's morgens op en hebt het gevoel dat de dag al begonnen is voordat jij eraan toe bent.

Concentreren vraagt steeds meer moeite. Je vergeet dingen die vroeger vanzelf gingen.
Geluiden, drukte en kleine problemen lijken harder binnen te komen.

Zelfs na een goede nachtrust blijft de vermoeidheid aanwezig.

Bij burn-out gaat het om meer dan gewone vermoeidheid.

Langdurige werkgerelateerde stress kan leiden tot een toestand van mentale en lichamelijke uitputting.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) beschrijft drie belangrijke kenmerken:

• Aanhoudende uitputting en een gebrek aan energie.

• Een toenemende afstand tot het werk, soms gepaard met negativiteit of cynisme.

• Het gevoel steeds minder goed te kunnen functioneren.

Veel mensen merken daarnaast dat hun geheugen, concentratie, slaap en emotionele veerkracht veranderen.

Burn-out ontstaat doorgaans niet van de ene dag op de andere. De klachten kunnen zich geleidelijk opbouwen, totdat functioneren en herstellen steeds moeilijker worden.

Langdurige uitputting verdient daarom een zorgvuldige beoordeling. Ook andere medische of psychische aandoeningen kunnen vergelijkbare klachten veroorzaken.

Want wie voortdurend uitgeput is, heeft meer nodig dan de boodschap om gewoon wat rustiger aan te doen.

15/10/2026

Je blessure is genezen. Maar waarom blijft de pijn dan bestaan?

Je hebt een operatie ondergaan. Of maanden gerevalideerd na een ongeval.

Volgens de onderzoeken is het herstel goed verlopen. Toch blijf je pijn voelen.

Soms even intens als voordien.

Hoe kan dat?

Pijn is normaal gezien een belangrijk waarschuwingssignaal. Het beschermt ons wanneer er iets misgaat in het lichaam.

Maar bij sommige mensen blijft pijn bestaan, ook wanneer het oorspronkelijke letsel grotendeels of volledig is hersteld.

Dat heeft onder andere te maken met de manier waarop ons zenuwstelsel pijn verwerkt.

Onze hersenen ontvangen niet alleen signalen vanuit het lichaam. Ze bepalen ook hoe sterk deze signalen worden ervaren, hoeveel aandacht ze krijgen en in welke mate ze worden onderdrukt.

Bij bepaalde vormen van chronische pijn kan die verwerking veranderen. Het pijnsysteem wordt gevoeliger en reageert sterker of blijft actief, ook wanneer er geen duidelijke nieuwe schade aantoonbaar is.

Dat betekent niet dat de pijn ingebeeld is.

En het betekent evenmin dat langdurige pijn altijd uitsluitend door veranderingen in de hersenen wordt veroorzaakt. Ook aanhoudende lichamelijke of zenuwgerelateerde oorzaken kunnen een rol spelen.

Bij BRAI3N onderzoeken we hoe betrokken hersennetwerken bijdragen aan chronische pijn en welke mogelijkheden bestaan om deze processen te beïnvloeden.

Want begrijpen waarom pijn blijft bestaan, is een belangrijke stap naar een gerichtere behandeling.

💬 Wat zou volgens jou meer aandacht moeten krijgen bij chronische pijn: de pijn zelf, of de verklaring waarom die blijft bestaan?

14/10/2026

Kunnen we fibromyalgiepijn verminderen door de hersenen te stimuleren?

Bij fibromyalgie speelt de verwerking van pijnsignalen in het zenuwstelsel een belangrijke rol.

Daarom onderzoeken wetenschappers neuromodulatie.

Een voorbeeld is tDCS: een techniek waarbij een zwakke elektrische stroom wordt gebruikt om de activiteit van betrokken hersennetwerken te beïnvloeden.

Een meta-analyse uit 2023 vond dat tDCS bij mensen met fibromyalgie gemiddeld tot een grotere pijnvermindering leidde dan schijnstimulatie.

Een latere analyse bevestigde dat er therapeutisch potentieel is.

Er blijven vragen over de optimale behandeling en de effecten op langere termijn.

Maar het onderzoek laat zien dat het beïnvloeden van pijnverwerkende hersennetwerken een relevante richting is voor verdere behandeling en onderzoek.

Bron: Moshfeghinia et al., BMC Neurology (2023).

13/10/2026

Als tinnitus in je oren klinkt, waarom proberen we dan juist de hersenen te stimuleren?

Op het eerste gezicht lijkt dat tegenstrijdig.

Je hoort een piep, ruis of fluittoon. Maar er is geen externe geluidsbron die dat geluid veroorzaakt.

Hoe kan dat?

Tinnitus ontstaat vaak na veranderingen in het gehoorsysteem, bijvoorbeeld door gehoorverlies of beschadiging van het binnenoor.

Wanneer de hersenen minder geluidsinformatie ontvangen, kunnen ze daarop reageren door hun eigen activiteit aan te passen.

Die aanpassing kan leiden tot verhoogde activiteit en veranderingen in de communicatie tussen hersengebieden. Het brein kan die activiteit vervolgens als geluid ervaren.

Maar daar stopt het verhaal niet.

Onderzoek toont dat ook hersennetwerken die betrokken zijn bij aandacht, emoties en het onderdrukken van signalen een belangrijke rol kunnen spelen.

En precies daar wordt neuromodulatie interessant.

Met technieken zoals magnetische of elektrische stimulatie proberen onderzoekers de activiteit van betrokken hersennetwerken gericht te beïnvloeden.

Niet door het gehoor simpelweg uit te schakelen, maar door de processen die het tinnitusgeluid mee in stand kunnen houden te beïnvloeden.

Dat is geen garantie dat tinnitus verdwijnt. Wel een belangrijke wetenschappelijke benadering die de afgelopen jaren steeds verder werd onderzocht.

Bij BRAI3N staat het begrijpen en beïnvloeden van deze hersennetwerken centraal in het onderzoek naar tinnitus.

Als tinnitus mee ontstaat en blijft bestaan door veranderingen in hersennetwerken, is het logisch om ook daar naar behandelmogelijkheden te zoeken.

💬 Wat vind jij het meest verrassend: dat tinnitus zonder externe geluidsbron kan ontstaan, of dat hersennetwerken mee bepalen hoe we het geluid ervaren?

Bron: Vanneste, De Ridder e.a., Nature Reviews Disease Primers (2026).