11/11/2026
Amai. Waar moet ik beginnen?
Soms beleef je iets waar ge achteraf gewoon geen woorden voor vindt. De live dag van Vrouw van Vuur was er zo eentje.
Een dag van samen zijn. Maar ook van even alleen mogen zijn. Van lachen, stil worden, voelen, bosbaden, vuur en samen verbinden.
Geen grootse dingen nodig. Geen tralala. Gewoon samen een dag beleven.
Er werd gevoeld, genoten, gedeeld en ongetwijfeld ook vanalles meegenomen. Ieder op haar eigen manier.
En ik? Ik zit hier met een vol hart. Niet omdat alles perfect was, maar omdat het zo puur was.
Omdat ik telkens opnieuw besef hoe graag ik dit doe. Vrouwen samenbrengen. Ruimte maken. Dingen laten ontstaan zonder dat alles gepland of ingevuld moet worden.
En vooral… wat een geluk dat ik mij mag omringen met zulke straffe vrouwen. Elk met hun eigen verhaal, hun eigen vuur, hun eigenheid.
Ik vind er eigenlijk nog altijd de juiste woorden niet voor.
Maar misschien moet dat ook niet.
Sommige dagen moet ge gewoon niet proberen uit te leggen.
Ge moet ze beLEVEN. ♥️🔥