Relaties in Balans

25/10/2026

Lieve kleine Sylvia,

Het kleine, creatieve meisje die verlegen en teruggetrokken was bij iedereen die ze niet zo goed kende maar in haar veilige omgeving uitbundig kon vertellen en alle aandacht opeiste. Het meisje die leefde in een wereld vol fantasie omdat ze de echte wereld niet altijd begreep. Het meisje die enkel maar ruimte had om haar aandacht te verdelen over één of twee goede vriendinnen. Het meisje dat altijd anderen wilde helpen. Het meisje dat haar plezier haalde uit knutselen, zingen, dansen, toneeltjes spelen, dieren knuffelen en kampen bouwen in de tuin met kussens en dekens. (Eigenlijk lijken we nog steeds wel op elkaar, hè?)

Maar ook het meisje dat gaandeweg leerde dat ze moest presteren om graag gezien te worden. Het meisje dat voelde dat het niet zo gemakkelijk was om ergens bij te horen. Het meisje dat zichzelf in twijfel trok omdat ze anders dacht dan anderen. Het meisje dat leerde om zich kleiner te maken en zich aan te passen aan anderen. De tiener dat de overtuiging creëerde dat ze niet goed genoeg was. En de vrouw dat diep vanbinnen zichzelf wijsmaakte dat ze het niet waard was om graag gezien te worden en verlaten zou worden.

Het is toch zo oneerlijk hoe de wereld die onbezonnenheid beetje bij beetje van je afnam. Gelukkig ben je ook niet van het karakter om zomaar bij de pakken te blijven zitten. Je mama leerde je anders. Je werkte hard om iets van jezelf en je leven te maken. Jouw nieuwsgierigheid en leergierigheid bracht jouw meer kennis en inzicht over hoe bepaalde negatieve ervaringen jouw angsten en onzekerheden alleen maar hadden versterkt. En jij was niet van plan om dat jouw geluk te gaan laten bepalen. Wat ben ik jou dankbaar dat je bent blijven geloven in jezelf.

Nu, bijna 29 jaar later, komt soms dat bange, onzekere meisje nog wel eens piepen. Kon ik haar maar eens goed vastpakken en zeggen dat het allemaal wel goed komt. Dat ze niet bang hoeft te zijn. Dat ze wél goed genoeg is. Dat ze het wél waard is. En dat bepaalde mensen om te beginnen geen plek meer verdienen in haar leven.

Lieve kleine Sylvia, je mag trots zijn op wie je was, bent en zal zijn.

05/10/2026

Een veelbesproken thema bij mij in de praktijk. Interessant dus!

“Als vrouwen voelen dat hun man meer een derde kind is, duiken ze daar niet mee in bed. ‘Room’ laat je opnieuw voelen dat je een team bent, eerder dan elkaars chef” 👉 https://tinyurl.com/2p9tn24t

27/08/2026

Soms besef je pas hoeveel er veranderd is wanneer je terugkijkt.

Een jaar geleden zag mijn leven er helemaal anders uit. Andere mensen, andere keuzes, andere zorgen, andere dromen. En plots werd alles op z’n kop gezet. Toen had ik nooit kunnen bedenken waar ik vandaag zou staan.

En toch ben ik hier.

Met dezelfde job, maar op een nieuwe plek met z’n eigen, unieke charmes.
Zonder het huis dat ik ooit voor ogen had, maar met een eigen, knus appartement dat helemaal van mij voelt.
Ik verloor wat ik dacht dat liefde moest zijn, en vond meer diepgang, verbinding en echtheid.
Ik verloor een netwerk, maar vond mensen bij wie ik volledig mezelf kan zijn en die me zien, waarderen en accepteren zoals ik ben.

Het rouwen voor het ene maakt plaats voor het andere. Soms verlies je iets waarvan je dacht dat je het nodig had, om uiteindelijk iets te vinden dat veel beter bij je past.

Dus kijk vandaag zelf eens terug. Niet om te blijven hangen in het verleden, maar om jezelf te herinneren: wanneer de ene deur sluit, opent een andere. Op een jaar kan er veel veranderen. En wie weet hoeveel er het komende jaar nog zal veranderen.

13/07/2026

Er zijn verschillende momenten waarop we gesprekken uit de weg gaan 👇🏻

In relaties: je voelt je gekwetst maar durft het niet te uiten uit angst voor meer ruzie.

Tijdens een scheiding: gesprekken tussen ouders en kinderen die vermeden worden omdat de emoties te groot zijn.

Na een overlijden: je weet niet hoe je erover moet beginnen of wil de nabestaanden niet herinneren aan hun verdriet dus je zwijgt erover of begint over iets anders.

Op het werk: de werkdruk wordt te hoog of je voelt dat je werk niet geapprecieerd wordt. Maar uit angst voor onbegrip zwijg je.

Na een conflict: je weet dat je iemand gekwetst hebt maar schaamte houdt je tegen om het gesprek aan te gaan.

En zo kan ik nog wel een aantal voorbeelden geven. Het vermijden van gesprekken doet zich voor in verschillende settings en contexten. En vaak vertrekt het vanuit onzekerheid en angst. Je bent bang voor de mogelijke oncomfortabele emoties die erbij komen kijken. Dus dan ga je die gesprekken liever uit de weg.

Maar… De gesprekken die we het liefst vermijden, zijn vaak de gesprekken die het meeste kunnen veranderen. Niet omdat ze gemakkelijk zijn, maar omdat eerlijkheid ruimte maakt voor verbinding. Achter veel van deze situaties schuilt een behoefte om gezien, gehoord of begrepen te worden.

Een goed gesprek draait niet om winnen of gelijk krijgen. Het draait om elkaar écht proberen te begrijpen.

Sta er eens even bij stil: welke conversatie stel jij al te lang uit?

12/06/2026

Wist jij dat juni in teken staat van Men’s Mental Health Awareness month? Uiteraard hoort dit thema, net zoals zoveel andere belangrijke thema’s, elke dag van het jaar de nodige aandacht te krijgen. Maar toch verliezen we soms focus. En dan is het niet slecht dat er bepaalde dagen of periodes extra aandacht vragen om zaken waar we te weinig bij stilstaan.

In Vlaanderen was in 2023 bijna 3 op de 4 mensen die overleden door zelfdoding een man (73,5%). Onderzoek toont ook aan dat mannen aanzienlijk minder snel professionele hulp zoeken wanneer ze worstelen met hun mentale gezondheid.

Wanneer mannen het moeilijk hebben, uit zich dat bovendien niet altijd in verdriet. Het kan ook zichtbaar worden als:
🔴 Prikkelbaarheid of boosheid
🍺 Meer alcohol- of middelengebruik
📵 Zich terugtrekken uit contacten
💻 Overmatig werken of voortdurend bezig zijn
⚠️ Risicovol gedrag
⛈️ Gevoelens van leegte, hopeloosheid of falen

Worstel je zelf?
- Praat met iemand die je vertrouwt.
- Wacht niet tot het “erg genoeg” is om hulp te zoeken.
- Blijf niet alleen met donkere gedachten rondlopen.
- Zorg voor basisrust: slaap, beweging, gezonde voeding en verbinding.
- Weet dat hulp vragen geen teken van zwakte is, maar van moed.

Ben jij partner, vriend(in), sibling, collega, …?
- Vraag oprecht hoe het écht gaat.
- Luister zonder meteen oplossingen te geven.
- Neem signalen van somberheid of hopeloosheid serieus.
- Blijf contact zoeken, ook als iemand zich terugtrekt.
- Durf rechtstreeks te vragen: “Heb je soms gedachten om er niet meer te willen zijn?” Dat brengt iemand niet op ideeën, maar kan net een opening creëren voor een gesprek.

Je hoeft het niet alleen te dragen.
Nood aan een gesprek? Bel of chat gratis met Tele-Onthaal (106) of de Zelfmoordlijn 1813 (1813)

02/06/2026

Lieve allemaal,

Eindelijk is het zo ver. Ik ben klaar om de deuren van mijn (nieuwe) praktijkruimte weer te openen. Niet meer in het rustige Kinrooi, wel in het bruisende Turnhout.

Een opstart in een nieuwe regio is, ondanks de lange wachtlijsten overal, altijd wat lastig omdat naam en aanbod er nog niet gekend zijn. Dus bij deze laat ik graag weten dat ik momenteel nog voldoende ruimte heb voor nieuwe afspraken voor individuele begeleiding, relatiebegeleiding en gezinsbegeleiding.

Alle belangrijke informatie kan je terugvinden op mijn profiel van VindeenTherapeut.be (zie link hieronder).

Een afspraak maken kan door contact op te nemen via het contactformulier. Ik beantwoord je aanvraag binnen de twee werkdagen.

https://www.vindeentherapeut.be/therapeut/sylvia-van-der-schoepen-turnhout.html

Ik ben Sylvia en met mijn achtergrond in de toegepaste psychologie en gezinswetenschappen, begeleid ik individuen, koppels en gezinnen naar meer balans in de relatie(s) met zichzelf en anderen.

14/08/2025

Vandaag zijn mijn gedachten bij de familie, vrienden en collega’s van de hulpverlener die gisteren tijdens een huisbezoek het leven verloor.

Als mens en als hulpverlener raakt dit recht in het hart. Wij komen bij mensen thuis om steun te bieden, om samen te zoeken naar hoop en oplossingen. Dat dit werk, dat draait om zorg en verbinding, kan eindigen in zo’n onvoorstelbare tragedie, is hartverscheurend.

Mijn medeleven gaat uit naar iedereen die door dit verlies getroffen wordt. Laten we ook stilstaan bij de moed en inzet van alle hulpverleners die dagelijks, vaak in moeilijke omstandigheden, het verschil proberen te maken. En laat dit nogmaals een signaal zijn naar het beleid dat onze veiligheid prioriteit moet zijn, altijd.

09/06/2025

Kom gerust langs voor een fijne babbel of meer informatie over mijn aanbod 🤍

11/05/2025

Aan mijn moeder en grootmoeder, die beiden liefde en verlies hebben gekend in het moederschap. Aan de mama’s die ik begeleid(de) binnen jeugdzorg, die teleurstelling of gemis voelen. En aan elke mama die het vandaag nodig heeft:

Moederdag.
Voor sommigen een dag vol bloemen, knutselwerkjes en ontbijt op bed. Voor anderen een dag vol gemis, verlangen, leegte of twijfel.

Vandaag denken we aan:
💗 wie (schoon/plus/pleeg/…)moeder is, in al haar rollen
💗 wie onverwacht plots mama werd
💗 wie mama wil worden maar daar nog op wacht
💗 wie geen moeder kan zijn en het verlies daarvan meedraagt
💗 wie bewust geen moeder is, maar toch geconfronteerd wordt
💗 wie haar moeder mist, in leven of in dood
💗 wie nooit een moeder had die écht moederde
💗 wie worstelt met wat “moederschap” hoort te zijn
💗 wie mama is, maar niet kan zijn zoals ze zou willen zijn
💗 wie twijfelt of ze (ooit) wel mama wil zijn

Moederdag raakt alle diepe lagen, liefde én rouw, verbinding én afstand.

Daarom, vandaag: zachtheid voor jezelf.
Voor wat er is. Voor wat er (nog) niet is.
Voor alles wat moederschap kan betekenen.

Niet alleen zij die kinderen op de wereld zetten,
maar ook zij die koesteren, dragen, luisteren,
troosten, eindeloos geven en blijven staan.

Moederschap bestaat in vele vormen.
Soms zichtbaar. Soms verzwegen.
Soms met blije kinderhandjes aan je been.
Soms met leegte waar verlangen woont.
Soms met twijfel, uitputting of schuld.

Maar altijd gedragen door liefde — in welke vorm dan ook. 💖