18/08/2026
Lieve Phoebe, had ik maar een toverstokje om je terug te halen!!!
Lieve Phoebe,
We willen je bedanken voor je knuffels, je kopjes, je miauwtje als we jouw naam riepen, je expressieve gezichtje, je luid gespin, je grapjes, je vrolijkheid, je liefde voor mensen en je tedere zachtheid.
Voor je uitgesproken zacht karakter, je immense vertrouwen in mensen en in ons, je aandacht en warmte, Je troost en de vreugde die je bracht wanneer we ons wat minder voelden, en je enorme wilskracht.
Je hebt ons hart zo diep geraakt met je tederheid, je gespin en je vertrouwen.
We hadden je twee jaar geleden al gespot tijdens onze wandelingen in het mooie natuurgebied Wijmelbroeck. Je was daar elke dag te vinden, altijd hopend op voorbijgangers die je konden overladen met dikke knuffels en je gezelschap wilden opzoeken.
Eerst zagen we je maar af en toe, maar al snel was je er echt élke dag. We hebben aan iedereen in de buurt gevraagd of je ergens een warm thuis had. De meningen waren verdeeld: sommigen dachten van wel, anderen van niet, en niemand wist het zeker.
Omdat we om je gaven, begonnen we je te voederen. Dagen werden weken, weken werden maanden, en maanden werden zelfs een jaar. Het bleef zo bijzonder dat jij daar maar bleef wachten en dat niemand leek te weten waar je hoorde.
Toen de winter kwam en in november de sneeuw viel, stond je daar helemaal te rillen met ijspegels aan je vacht. Dat brak ons hart; ik vond dat het genoeg was geweest en heb je toen meteen een veilig en liefdevol thuis gegeven waar je sindsdien heerlijk warm binnen mocht zijn.
De dag begon steevast met een liefdevolle begroeting aan elkaar.
Je kon zo ongelooflijk genieten van je knusse donutkussen, en op die momenten zag ik je helemaal stralen van puur geluk.
Je bloeide steeds mooier open, en je hartje was bijna te groot voor al de liefde die je te geven had. Als een prachtig teken droeg je zelfs een hartje op je borst.
Je wist precies wat je wilde in het leven. Je had pit en een prachtig eigen karakter. Je blik en je stralende uitdrukking waren een open venster naar je rijke gevoelsleven en je unieke persoonlijkheid.
Je ogen en je expressie waren een pure weerspiegeling van je ziel en je emoties. Ze spraken boekdelen en liepen over van liefde; keer op keer raakten ze me diep in het hart.
Wat kon je toch intens genieten van onze warme knuffelmomenten s’morgens en s’avonds met Paul.
Je was liefde in haar puurste vorm, met een hart dat zo groot was dat het alles omarmde.
In alles wilde jij je liefde met ons delen.
Je zocht altijd verbinding en gaf ons een veilig gevoel, gewoon door er te zijn.
Je was nobel en trots, sensitief en bewust.
Je koos nooit willekeurig, maar altijd met aandacht, met gevoel, met je hart, je hebt ons alle drie met gans je hart gekozen.
Je was niet van één persoon, maar van ons hele gezin.
Je wilde letterlijk op één lijn zijn met ons: direct, voelbaar, aanwezig en onmogelijk te missen.
Je aanwezigheid verwarmde ons en verbond ons, elke dag opnieuw.
Je hebt mij zó veel geleerd, lieve Phoebe.
Je leerde mij dat ik na gekwetst te zijn geweest mijn liefde mag delen.
Dat ik mij terug open mag stellen om liefde te ontvangen en geven.
Dat ik diep en intens mag voelen. Dat ik volhardend mag zijn en mag opkomen voor wat mijn ziel wil.
Je leerde mij vertrouwen te hebben, zelfs wanneer het voelde alsof alles uiteen viel.
Je leerde mij dat er nabijheid is na verandering, en dat liefde zich verplaatst maar nooit verdwijnt.
Lieve Phoebe, mijn maatje, mijn kameraadje, mijn zielsverwant.
My once in a lifetime hartemeisje.
Jij hebt ons gevonden, jij kwam naar ons toe voor liefde en aandacht en wij hebben jou in ons hart gesloten voor altijd.
Vanaf het allereerste ogenblik wist ik dat er tussen ons alleen maar liefde zou zijn, dat jij voor ons bestemd was. Ik ben blij dat het lot ons heeft samengebracht.
We zijn zó trots op jou. Je hebt het zo goed gedaan.
We houden zó enorm veel van jou.
Het valt ons ongelooflijk zwaar om afscheid te nemen van jou hier in de fysieke wereld na amper 9 maanden.
We wilden je zo ongelooflijk graag nog heel lang bij ons houden, je liefhebben, je koesteren en met Noenie zien snoezelen. Je was een deel van ons gezin.
Plotseling en veel te snel kregen we te horen dat het niet goed zat met je lever en milt. Wat een routinecontrole leek te zijn, liep uit op een onwerkelijke en verpletterende nachtmerrie. Je hebt ons nooit een teken gegeven, nooit hebben we iets kunnen merken dat je iets mankeerde.
We blijven achter verdwaasd, diep verweesd en intens verdrietig, nog niet begrijpend hoe dit zo ontzettend snel heeft kunnen gebeuren. Je zult voor altijd in onze harten voortleven.
Voor nu is elke herinnering intens pijnlijk, elk moment van de dag.
De stilte zonder jouw zachte gespin, je kopjes, je knuffels en je aanwezigheid voelt intens zwaar.
En toch weten we dat de liefde die jij ons gegeven hebt, voor altijd bij ons blijft.
Dat jouw hart en jouw geest nooit echt zullen verdwijnen, want jij hebt je liefde diep in ons hart verankerd.
We herinneren ons elk moment, elk kopje, elke spinnende aanraking, elk ondeugend grapje en je expressieve blik. Spelen met een lintje was je favoriete spel. Ook toen bij de dierenarts bleef je spinnen.
Jij hebt ons hart verwarmd, ons geleerd lief te hebben, vertrouwen te hebben, te verbinden en te genieten van de kleine momenten samen.
Dat ga je nooit verliezen, want jij bent een deel van ons, voor altijd.
We weten dat dit niet het einde is.
We weten dat je bij ons zult blijven, in spirit.
Dat je ons verder zal begeleiden en helpen, samen met alle andere dieren van ons gezin die al over de regenboogbrug zijn gegaan.
We weten dat je er zal zijn wanneer we je nodig hebben.
Lieve, lieve, lieve Phoebe,
we laten je nu los op weg naar je volgende reis en sturen je onze liefde, waardering, licht en warmte mee.
Wil je ons laten weten dat het goed met je gaat?
Wil je ons komen bezoeken en je aanwezigheid laten voelen?
En als jij er klaar voor bent om te ascenderen en opnieuw bij ons terug te komen,
dan houden wij altijd een plaatsje voor je vrij.
We kijken er reikhalzend naar uit.
Ik zal met je blijven praten, dat beloof ik.
Lieve meid, dit is geen afscheid voor altijd, maar voor even.
We zullen elkaar terugzien.
We wensen je een zachte, liefdevolle reis over de regenboogbrug.
We blijven verbonden.
We blijven contact houden.
IK HOU VAN JOU, WIJ HOUDEN VAN JOU!