07/09/2026
=========================
අවසන් මෙහෙයුම 18 කොටස
=========================
පසුගිය කොටසින්
=============
රෙජිගෙ මස් හා මාළු ඇසුරූ සාප්පුව පිහිට තිබුණේ බ්‍රොම්ප්ටන් මාවතේ මඳක් ඔබ්බෙනි. අසල්වාසියේ පදිංචි ලිපිකාර හා රාජ්‍ය පරිපාලන අංශවල සේවයේ නියුතු වූවන් නිතර පැමිණෙන සාමාන්ය ස්ථානයක් විය. තැන තැන පතුරු ගැලවුණ බිත්තිවලින් සමන්විත විය.
දුරකථනය නාද වූ අතර අයකැමි කවුළුව අසල වාඩි වී සිටි කළු එක් උපැසක් පැළඳි මිනිසා රිසීවරය අතට ගත්තේය.
“රෙජි කතා කරන්නෙ”
“රෙජි. මම බිෂොප්.”
“ඔව් සර්.” රෙජිගෙ හඬ මිමිණුමකට හැරුණි.
“අපේ ගනුදෙනුකාරයගෙ නම ලෙස්ලි මදර්ෂෙඩ් 213, වයිට්චැපල්. මේ ඇණවුම හැකි ඉක්මණින් භාර දෙන්න ඕනෑ.”
“වැඩේ කෙරුණා කියල හිතාගන්න සර්.”
අද එතැන් සිට
============
රාත්‍රී එකොළහ වන විට ලෙස්ලි මදර්ෂඩ් ඔහුගේ ස්වර්ණමය සිහින අතර සරමින් ඇඳේහි වැතිර සිටියේය. බ්‍රිතාන්‍ය මහ රැජිනගේ පෞද්ගලික ඡායාරූප ශිල්පියා ලෙස ඔහුව තෝරාගන්න සම්මුඛ පරීක්ෂණයෙන් සමත් වූ පසු පුවත්පත් වාර්තාකරුවන් අමතන රැස්වීමක් ගැන ඔහු සිහින මවමින් සිටියේය. නිවසේ සීනුව නාද වීමත් සමග තම සිහිනයෙන් පිබිදුන මදර්ෂඩ් මොහොතක් තැති ගැනීමෙන් යුතුව කල්පනා කර ප්‍රවේශමෙන් දොර වෙතට ගියේය. උදයේ පැමිණි පුද්ගලයා නැවත පැමිණ ඇතැයි ඔහු අනුමාන කළේය. නමුත් දොර විවෘත කළ ඔහු දුටුවේ තමාට වඩා උසින් අඩු කුඩා මිනිසෙකි. ඝණ උපැස් යුවළක් පැළඳ සිටි කෙසඟ දුර්වල තැනැත්තෙක් වූවේය.
" සමාවෙන්න මේ වගේ වෙලාවක ආවාට. මම පහළ කාමරයක ඉන්නේ. ඔබ ඡායාරූප ශිල්පියෙක් නේද?"
" ඉතිං?"
" ඔබ ගමන් බලපත් ඡායරූප ගන්නවද?"
" නැහැ." ලෝකය දිනාගැනීමට සිටින තමාට කරන ලද අවමානයක් ලෙස එය සැලකූ මදර්ෂඩ් මදක් කෝපයෙන් පැවසීය.
" කරුණාකරලා මට උදව් කරන්න. ටෝකියෝවලට යන මගෙ ගුවන් යානය හෙට උදේ අටට. මම දැන් ගමන් බලපත්‍රය බලනකොට ඒකෙ පින්තූරෙ ගැලවිලා වැටිලා. හැමතැනම බැලුවා හමුවුණේ නැහැ. ඡායාරූපය නැතිව ඒක පිළිගන්නේ නැහැ." අසරණ මිනිසාගේ හඬ හැඟුම්බර විය. ඔහුගේ දෙනෙත් කඳුළු වලින් පිරී තිබුණි.
" කණගාටුයි මට කරන්න දෙයක් නැහැ."
" මම පවුම් සීයක් දෙන්නම්"
පවුම් සීයක්? පවුම් මිලියන සිය ගණනක් ඇති මිනිසෙකුට මෙය තවත් අවමානයකි.
" තව පවුම් දෙසීයක් නැත්නම් තුන්සීයක් දෙන්නම්" මිනිසා උනන්දුවෙන් පැවැසීය. "මේක මගෙ රැකියාව බේරගන්න යන ගමනක්"
මෙය තත්පර 10ක වැඩකි. මදර්ෂඩ් මනෝමය ගුණ කිරීමක් කරන්නට විය. "මිනිත්තුවක දී පවුම් එක්දාස් අටසීයක්. පැයක් දී...."
"ඔබට පුළුවන්ද මේක කරන්න?" මිනිසා නැවත ඇසීය. මදර්ෂඩ්ගේ කෑදරකම ඔහුගේ අහංකාර සිතුවිලි පරාජය කළේය.
" ඇතුළට ඇවිදින් අර බිත්තිය ඉදිරියෙන් හිටගන්න." කී මදර්ෂඩ් ඇතුළට ගොස් කැමරාවක් ද ඇතිව පැමිණියේය. තත්පර දහයකටත් අඩු කාලයක දී ඡායාරූපයක් ගත් ඔහු
" මුද්‍රණයට ටික වේලාව යයි. ඔබට පුළුවන් නම්....."
" නැහැ කරදරයක් නැත්නම් මම ටිකක් ඉන්නම්" කී මිනිසා වාඩිවිය.
"ඔබේ කැමත්තක්" කී මදර්ෂඩ් කළුවර කාමරයට වැදි තම කටයුතු ආරම්භ කළේය. විනාඩි පහළොවක් පමණ ගතවන විට වැඩෙහි නියැලී සිටි ඔහුට තද දුම් ගඳක් දැනෙන්නට විය. ඔහු විරාමයක් කල්පනා කළේය. මේ ඔහුගේ තවත් සිහිනයක් ද? නැහැ. දුම් ගඳ ඉතා සැරට දැනෙන්නට විය. ආපසු හැරුණ ඔහු දොර විවෘත කිරීමට උත්සහ කළේය. දොර තදින් වැසී තිබුණි. පිටතින් අගුළු දාලා. " හලෝ! මොකද මේ?" ඔහු කෑගැසූ මුත් පිළිතුරක් නැත. බුර බුරා නැගෙන ගිනිදළු වල හඬ ඔහුට ඇසෙන්නට විය. ඔහු උරහිසින් වේගයෙන් දොරට අනින්නට විය. දොර යටින් ප්‍රථමයෙන් දුමත් ඉන්පසු ගිනිදළුත් මතුවන්නට විය. මදර්ෂඩ් වියරු වැටුණි. " මාව බේරගන්න! අයියෝ මාව එළියට ගන්න! දුම් හා ගිනි ජාලාව මැද දණින් වැටුණ මදර්ෂඩ් දෙවියන් යදින්නට විය.
+++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++
"රෙජි කතා කරන්නෙ"
" ඇණවුම භාර දුන්න ද?"
"ඔව් සර් නියම වෙලාවට"
"බොහොම අපූරුයි"
**********************
මදර්ෂඩ්ගේ නිවසට රහසිගතව ඇතුළුවීමේ අදහසින් පාන්දර දෙකට පමණ එදෙසට පැමිණෙමින් සිටි රොබට් තමා දුටු දෙයින් මහත් කම්පනයට පත්විය. මාවත පුරා වාහන නවතා තිබූ අතර පොලිස් හා ගිනි නිවන නිලධාරීහූ කඩිමුඩියේ ඒ මේ අත දුවමින් සිටියහ. ඡායාරූප ශාලාව සහිත උඩු මහල සහමුලින් දැවී ගොස් තිබූ අතර ගින්න පහත මාලයට පැමිණෙමින් තිබුණේය. සයිරන් හඬ මධ්‍යයේ වැඩෙහි යුහුසුළු වූ ගිනි නිවන බටයෙක් වෙතට ගිය රොබට්
"කොහොමද මේක සිද්ධවෙලා තියෙන්නේ?"
" අපි දන්නේ නැහැ. කරුණාකරලා පස්සට යන්න"
"මගේ මස්සිනා ඉන්නේ ඉහළ මාලයේ. ඔහුට කරදරයක්ද?"
" කණගාටුයි අර අරගෙන එන්නේ ඔහුගේ සිරුර" ගිනි නිවන භටයින් දෙදෙනෙක් ගිලන් මැස්සක තබාගත් සිරුරක් ගෙනවුත් ගිලන් රථයකට දමන්නට වූහ. රොබට් ඔවුන් වෙතට දිවීය.
" මේ මගෙ මස්සිනා. මගෙ ඇඳුම් සියල්ලම උඩ තිබුණේ. මම ගිහින්..."
" වැඩක් නැහැ. හැමදේම අළු වෙලා" හිස සැලූ ගිනිභටයා පැවසීය.
සියල්ලම අළු. අගනා ඡායාරූප. මහා අනර්ඝ නම් ලැයිස්තුව. රොබට් තම අවාසනාව ගැන කම්පා වන්නට විය.
+++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++
වොෂින්ටනයේ මේ වන විට ඩස්ටින් තෝන්ටන් ඔහුගේ බිරිඳගේ පියා විලාඩ් ස්ටෝන්ගේ සුපිරි කෑම කාමරයේ ඔහුත් සමග දිවා ආහරය ගනිමින් සිටියේය.
"මම ඊයෙ රෑ කෑම ගත්තෙ ජනාධිපතිතුමත් සමග. එතුමා ඔබ ගැන පැහැදිලා ඩස්ටින්"
"මට ඉතාම සතුටුයි."
"ඔබ කරන්නේ ඉතාම අගනා කාරියක්. ඔබ අපව බලවත් සතුරු ආක්‍රමණ වලින් ආරක්ෂා කරනවා"
"බලවත් සතුරු ආක්‍රමණ?"
"අපේ උතුම් රට දණ ගස්වන්න වෙර දරන සතුරෝ. අපේ අසල්වාසී සතුරන්ගෙන් නොවෙයි අප ආරක්ෂා විය යුත්තේ. අපට උදවු කරන මුවාවෙන් එන සතුරෝ. ඔවුන්ගේ අරමුණු ඉටුකර ගන්න බැරිව ගිය අය. ඔවුන්ගේ ඕනෑ එපාකම් අපි ලවා කරවගන්න බැරිව ගිය අය." "ප්‍රතිපත්තියක් නැති අමන හිතුවක්කාරයෝ"
"අන්න හරි ඩස්ටින්. ඔවුන්ට දඬුවම් කළ යුතුයි. නැත්නම්...." එවිටම මිනිසෙක් කාමරය තුළට පිවිසියේය.
"සමාවෙන්න ස්ටෝන් මහත්තයා අර මහත්වරු පිරිස ඇවිදින්. ඔබව බලාපොරොත්තු වෙනවා."
" හොඳයි"
ඩස්ටින් දෙසට හැරුණු ස්ටෝන් " ඔබ තනිව ආහාර ගන්න. මට විශේෂ වැදගත් වැඩක් තියෙනවා. දවසක මම ඒ ගැන කියන්නම්."
++++++++++++++++++
++++++++++++++++++
සූරිචි නගරයේ වීදි පිරී තිබුණේ අමුතු හැඩයක් හා නුහුරු පෙනුමක් ඇති නොයෙක් දෙසින් හැඩ වැඩ වූ කුඩා ඇස් සහිත වූ ද තැම්බූ මසුන්ගේ මෙන් පිට සමක් ඇති සත්ත්ව විශේෂයකිනි. ඔවුන් මස් බුදින්නෝ වූ අතර ඔවුන්ගේ සිරුරු වලින් වහනය වූ දුර්ගන්ධය ඇයට ඉසිලිය නොහැකි තරම් විය. සමහර ගැහැණු සතුන් සත්ත්ව හම් වලින් නිම වූ ඇඳුම් ඇඳගෙන සිටි අතර නොයෙක් සත්ත්ව කොටස්වලින් තනාගත් යම් යම් දේ පැළඳ සිටියහ. තම සගයින්ගේ සිරුරුවලින් ජීව සාරය දරුණු ලෙස වහනය වන පරිදි සිදුවූ භයානක අනතුරින් ඇය තවමත් කම්පනයට පත්ව සිටියාය.
මෙම සත්ත්වයින් දින වශයෙන් හඳුන්වන පෘථිවි භ්‍රමණ වට හතරක් තිස්සේ ඇය මෙම ග්‍රහලොවේ අතරමංව සිටි අතර මේ වනතුරු ඇයට කෑමට සුදුසු දෙයක් සොයා ගත නොහැකිව සිටියාය. පිපාසයෙන් ඇය ක්ලන්ත වීමට ආසන්නව සිටි අතර ඇය පෘථිවියට පැමිණි දින තදින් වර්ෂාව පැවතුණ හෙයින් ඉන් පිරුනු ගොවියාගේ පොකුණෙ පිරිසිදු ජලය ලබා ගත්තායින් අනතුරුව නැවතත් වැසි නොවැටුණ අතර ඇයට බීමට තරම් පිරිසිදු ජල පොදක් සොයාගත නොහැකිව සිටියාය.
පෘථිවි වැසියන්ගේ භෝජනාගාරයකට ඇය ගොඩවැදුණ නමුදු ඉන් වහනය වූ දුඟද ඇයට ඉසිලිය නොහැකි වූයෙන් ඇය අමු එළවළු සහ පලතුරු කන්නට උත්සාහ කළාය. නමුත් ඒ ද නීරස විය.
භයානක අනතුරින් පසු ඇය එතනින් පිට වූයේ උස සුරූපී සුකුමාල අඟනකගේ රුවකට අනුවර්තනය වීමෙන් පසුවය. පැහැපත් සිරුරකින් හා නිල් ඇස්වලින් යුතු ඇය තමා *'අභිමානී'* යයි නම් කරගත්තාය. පෘථිවි වැසියන් අතර ඇය සාමාන්ය යුවතියක් සේ හැසිරෙන්නට උත්සාහ ගත්තීය. භෝජනාගාරයේ දී පෘථිවි වැසියන් වෙනුවෙන් ඉදිකරන ලද කර්කශ බවකින් යුතු අසුනක වාඩිගත් ඇය අවට සිටියවුන්ගේ සිත් වෙත තම අවධානය යොමු කළාය.
සත්ත්වයන් දෙදෙනෙකු තමා අසල වාඩි වී සිටි අතර එකෙකු මහ හඬින් කතා කරන්නට විය.
===================
මතු සම්බන්දයි
