22/10/2026
Je kunt als vrouw en leider ook te begripvol zijn naar de ander, waardoor jij jezelf kwijtraakt.
Als jij bijvoorbeeld gewend bent om de harmonie te willen bewaren, verantwoordelijkheid te dragen en rekening te houden met ieders gevoelens.
Misschien feilloos aanvoelt wat er speelt bij de ander. Waarom iemand doet wat hij doet.
Je kunt je zelfs verplaatsen in gedrag... dat jou pijn doet.
Maar sinds wanneer betekent begrijpen dat je alles moet accepteren?
Voel maar eens hoe gefrustreerd jij je hierdoor vanbinnen voelt en hoe je over de situatie in je hoofd eindeloos gaat piekeren.
Ik zie bij veel vrouwelijke leiders dat het professioneel of privé daar fout gaat.
Met de grote verantwoordelijkheden die ze dragen, willen ze zo goed mogelijk overkomen en rekening houden met eenieder. Waardoor ze anderen over hun eigen grenzen heen laten gaan.
Niet omdat ze die grenzen niet kennen. Maar omdat de verborgen angst voor afwijzing, teleurstelling of het verliezen van de verbinding en reputatie soms groter is dan de bereidheid om trouw te blijven aan zichzelf.
Maar wil je werkelijk gezond vrouwelijk leiderschap neerzetten, dan is het nodig dat je niet ieders gedrag en wensen tolereert of met de behoeftes van de ander meebeweegt.
Je kunt van iemand houden en toch besluiten dat iets voor jou niet langer klopt en je er niet mee door wilt gaan.
Je hoeft niet voortdurend aardig gevonden te worden om een liefdevol mens te zijn. Want ben je dan nog liefdevol naar jezelf?
In dit fragment uit mijn gesprek met Inez van Oord raken we precies dat punt.
Waar houdt jouw begrip voor de ander op als het betekent dat je jezelf verloochent?
🎙️ Bekijk of beluister de volledige aflevering van de Gelinde Hengst Podcast met Inez van Oord via de link in mijn bio. Of plaats PODCAST in de comments.