24/10/2026
De yoga begon vandaag al vóórdat we überhaupt op de mat stonden.
Ik wilde ruim op tijd bij Garage Yoga zijn. Alles rustig klaarzetten, zelf even landen en dan de groep ontvangen.
Nou… dat liep anders.
Toen ik aankwam, bleek het hek dicht. Zaterdag. Andere ingang. Een detail dat ergens drie maanden geleden tegen mij was gezegd en vandaag totaal niet meer in mijn bewustzijn zat.
En daar stond ik.
Mensen onderweg. De verkeerde route doorgestuurd. Geen code. Niet precies weten waar ik wél naar binnen moest. En ik voelde die stress door mijn hele lijf schieten.
Sneller lopen. Bellen. Mailen. Regelen. Bijna over mijn eigen broek struikelen.
Tot ik mezelf hoorde zeggen:
Ho, Djezz. Stop.
Rustig.
Adem.
En eigenlijk begon daar de sessie al.
Niet pas bij het shaken.
Niet bij de Kundalini Yoga.
Niet bij de Yin of de visualisatie.
Maar precies op dat moment waarop alles anders liep dan ik had bedacht en ik mezelf weer terug moest halen.
Uiteindelijk begonnen we een stuk later. En daarna ontstond er een prachtige reis.
Er werd bewogen, gevoeld, geschreven, losgelaten en ruimte gemaakt. Voor een kleine andere keuze. Voor een grote stap. Voor datgene wat allang ergens vanbinnen leeft.
En toen ik na afloop om me heen keek, zag ik dit.
Mensen die bleven zitten. Thee dronken. Met elkaar praatten. Nog even niet weg hoefden.
Misschien is dat wel de nieuwe jij.
Niet een versie van jezelf bij wie alles altijd soepel verloopt.
Maar degene die zichzelf midden in de chaos weer terug kan vinden.
Welcome aboard. 💖
