Atelier de ierde

25/10/2026

Een reis naar de diepte van jezelf 🤍

Wat gebeurt er wanneer je even niets hoeft te begrijpen?
Wanneer je stopt met zoeken naar antwoorden en jezelf toestaat om dieper te zakken…

Voorbij de ruis, de verhalen en voorbij alles wat je denkt te moeten zijn.

Hoe vaak leven we eigenlijk in ons hoofd?
We proberen te begrijpen, te verklaren en te controleren.
Terwijl er zoveel meer in ons leeft dan wat ons hoofd kan bevatten.

Ik nodig je uit voor een diepe innerlijke reis.

We beginnen met een geleide meditatie.
Een reis naar binnen.
Voorbij de oppervlakte.
Naar de diepere lagen van jezelf.
Naar dat wat in jou leeft, maar niet altijd gehoord wordt.

Van daaruit zakken we in een Yin-houding.

We nemen de tijd.
Om te voelen.
Om te ervaren wat er gebeurt wanneer we langer blijven.
Wat komen we tegen?
Wat vertelt ons lichaam?

Dan komen we rustig uit de houding.
We voelen na.
Wat is er veranderd?
Wat heeft zich laten zien?

En vervolgens gaan we opnieuw diezelfde Yin-houding in.
Niet om dieper te moeten.

Maar om te ontdekken wat er nog ligt.
Onder die eerste laag.
Wat we de eerste keer nog niet konden voelen.
Of waar we misschien aan voorbijgingen.

En zo ervaren we een aantal Yin-houdingen.
Steeds opnieuw de uitnodiging om verder naar binnen te keren.
Om te voelen wat er verandert wanneer we een houding voor de tweede keer ontmoeten.

De muziek reist met ons mee.
Laagje voor laagje.

Zonder iets te forceren.
Zonder alles te hoeven begrijpen.

Alleen voelen wat er werkelijk is.

We sluiten rustig af met thee en iets lekkers.
Er is ruimte om te delen wat je hebt ervaren.
Maar ook dat is helemaal vrij.

Een kleine groep.
Een veilige bedding.
Meditatie.
Diepe Yin.
Muziek.
En jij. 🤍

Een reis naar de diepte van jezelf.
Zondag 8 november 2026
Aanvang: 10.30 uur
Reisduur: minimaal 2 uur, zonder vaste eindtijd.
We luisteren naar wat het moment vraagt.
Bijdrage: € 50,00

Zin om eens wat dieper te zakken?
Je bent welkom!

With love,
Tessa ❤️
Atelier de Ierde

24/10/2026

Kijk naar wat er is.
Niet naar wat we projecteren. 🤎

Deze zin las ik in een boek.
En gaf me stof tot nadenken…
Want hoeveel van wat we waarnemen wordt gekleurd door onze eigen ervaringen, overtuigingen en oude pijn?

Iemand zegt iets.
Of zegt juist niets.
En hup… daar gaat ons hoofd alweer.

We vullen in, oordelen en trekken conclusies.
We zijn ook allemaal mens natuurlijk.
Onlangs werd ik daar zelf weer mee geconfronteerd.

Maar andersom gebeurt het net zo goed.
Anderen projecteren hun verhaal op jou.
En voor we het weten, staan we onszelf uit te leggen voor iets wat helemaal niet van ons is.

En daar zit iets interessants…
Reageren we op wat er gebeurt?
Of op iets ouds dat opnieuw wordt geraakt?

Hoe vaak noemen we iets intuïtie, terwijl het eigenlijk onze geschiedenis is die spreekt?
Want angst kan verdomd veel op intuïtie lijken.

Niet alles wat we denken is waar.
En niet alles wat we voelen is intuïtie.
Wat is er werkelijk?
En wat maken we ervan?

With love,
Tessa ❤️

21/10/2026

Weten en voelen…
Zo verschillend en toch met elkaar verbonden. 🤎

We denken dat we weten.
We begrijpen, analyseren, verklaren.
En denken daarmee dat we onszelf kennen.

Maar we leven vooral op zolder.
In ons hoofd.
Terwijl we vergeten dat er ook nog een kelder is.
En juist daar…
Daar zit zoveel.

Daar liggen onze gevoelens.
Onze angsten en onze verlangens.
Dat wat we liever niet aankijken.
Maar ook onze diepste wijsheid.

Een innerlijk weten dat geen woorden nodig heeft.
Dat zich niet laat beredeneren.
Maar zich laat voelen.

En begrijp me niet verkeerd.
Ons ego is niet onze vijand.
We hebben het nodig.
Het helpt ons om ons staande te houden, keuzes te maken en ons te beschermen.

Maar wanneer het ego voortdurend aan het woord is, wordt het behoorlijk stil in de kelder.

En daar zit voor mij het verschil.
Je kunt iets begrijpen zonder het werkelijk te voelen.
Je kunt precies weten waarom je doet wat je doet.
Waarom je steeds in dezelfde patronen terechtkomt.
Waarom je jezelf aanpast.
Waarom je ergens bang voor bent.

Je kunt het allemaal haarfijn uitleggen.
Maar betekent dat ook dat je het werkelijk hebt doorvoeld?

Want soms weet je hoofd het allang.
Terwijl je lichaam nog een heel ander verhaal vertelt.

En dat verhaal…
Dat vind je niet op zolder.

Daarvoor zul je toch echt die trap af moeten.
Naar beneden.
Je lichaam in.

En ja, daar is het niet altijd even comfortabel.
Maar daar valt wel iets te ontmoeten.

Jezelf 🤎

With love,
Tessa ❤️

19/10/2026

9 mensen.
8 vrouwen en 1 man.
Allemaal anders.
En dan ga je samen op reis.

Tijd nemen om te landen.
Je plekje te vinden.
Elkaar een beetje te leren kennen.
En te ontdekken hoe je met 9 totaal verschillende mensen samen reist.

Maar man, dat is soms best een uitdaging.

En verdomd… wat heb ik daarvan weer geleerd.
Natuurlijk zijn er momenten dat ik denk..
Jeetje, moet dit nou? 😂

Dat ik me ergens aan erger.
Of merk dat ik toch weer rekening houd met iedereen.
Maar ik hoef niet overal op in te gaan.
En ook niet overal in mee te bewegen.

Ik mag ergens iets van vinden.
Zonder er meteen iets mee te moeten.
Soms beweeg ik eromheen en soms blijf ik gewoon stevig staan.

En ondertussen reisden we door dit waanzinnige land.

Marrakesch✨
De drukte, de geuren, de geluiden.
De wereld die aan alle kanten aan je trekt.
En toch mooi..

Het Atlasgebergte🛘
Die enorme kracht, de stevigheid.
De bergen die daar gewoon staan.
Zonder zich ook maar ergens iets van aan te trekken.

De woestijn 🐪
Ach, die woestijn… 🤎
Als een enorme baarmoeder.
Zacht, stil, oneindig.
Een bedding waarin ik alleen maar wilde blijven.

Essaouira🌿
Wat een prachtige plek.
Rust en levendigheid.
Het mannelijke en vrouwelijke.
Zo verschillend en toch zo mooi samen.
En ergens weerspiegelt deze reis precies dat.

De drukte en de stilte.
De stevigheid en de zachtheid.
Het bewegen en het blijven staan.
De ander en ik.

Ik ben zo ontzettend dankbaar.
Voor deze reis.
Voor deze groep.

With love,
Tessa ❤️

18/10/2026

Wat een reis🤎
Zo dankbaar voor Ismail Bensaad en zijn familie.

17/10/2026

13/10/2026

Soms valt alles ineens op z’n plek 🤎

Op het allerlaatste moment, vlak voor mijn reis naar Marokko, stop ik nog snel mijn kaarten in mijn tas.

Geen plan, ze gaan gewoon mee.
En dan ontstaat er een moment.
Precies op de juiste plek.

Iedereen trekt een kaart.
En wauw… wat er dan gebeurt in de groep.

Kwetsbaarheid.
Eerlijkheid.
Compassie.
Dankbaarheid.
En ja, ook het ego laat zich zien.

Er wordt gedeeld, gevoeld, gelachen, gehuild en geraakt.
Zonder dat er iets moet.
Het ontstaat…

En natuurlijk trek ik zelf ook een kaart.
Expansie….

En daar voel ik het weer.
Zo helder.
Dit ben ik.
Dit kan ik.
En dit doe ik.

Expansie✨🤎

With love,
Tessa ❤️

11/10/2026

Marokko 🤎

Wat een reis nu al…

Een paar dagen onderweg met een groep van 9 mensen.

De eerste twee dagen in Marrakech.
Overweldigend.
De geuren, de kleuren, de geluiden.
Mensen overal.
Een stad die aan alle kanten aan je trekt.

En ergens daartussen even uit de groep stappen.
Een heerlijke hammam ontvangen. 🤗
Wat een kado.

En toen verder…
De bergen in.

De lucht wordt frisser.
De drukte maakt plaats voor ruimte.

En man… wat raken die bergen me weer.
Ik kijk en zie zoveel meer dan alleen steen en aarde.
Ik zie gezichten, vormen, verhalen.
Alsof die bergen iets te vertellen hebben.
En ik kan er uren naar kijken, ze ontroeren me wederom.

Straks verder naar de woestijn. 🐪

De Sahara…
Een plek die me vorig jaar diep heeft geraakt.
Benieuwd wat ze me deze keer laat zien.

With love
Tessa🤎

07/10/2026

Soms verandert er iets in je.
Niet van de ene op de andere dag…

Je merkt gewoon, dit past niet meer.
Een vriendschap.
Een manier van werken.
Hoe je jezelf gedraagt in bepaalde situaties.
Wat je altijd maar hebt toegestaan.
De verwachtingen waaraan je probeert te voldoen.
Of een versie van jezelf die ooit heel vertrouwd voelde.

En toch blijven we soms vasthouden.
Omdat het bekend is.
Omdat een ander iets van ons verwacht.
Omdat je ooit ergens voor gekozen hebt en denkt dat je daar dan ook maar aan vast moet houden.

Maar je mag opnieuw voelen.
Past dit nog bij mij?

Niet: wat hoort?
Niet: wat vindt een ander?
Niet: wat heb ik altijd gedaan?

Maar…….klopt dit nog voor mij?
En soms is het antwoord ja.
En soms voel je heel duidelijk, nee niet meer.

Dat betekent niet dat het daarvoor verkeerd was.
Misschien paste het precies bij wie je toen was.

Maar jij beweegt.
Je verandert.
Je groeit.

En niet alles hoeft daarin mee.
Je verraadt niemand door voor jezelf te kiezen.

Je hoeft alleen steeds eerlijker te worden
over wat nog bij je past.
En wat niet meer.

With love,
Tessa ❤️