27/10/2026
Ik deelde laatst met een vriendin een inzicht over het bij de ander laten van spanning.
Want als sensitieve vrouw kun je haarfijn aanvoelen wanneer iemand gespannen, teleurgesteld, onzeker of ongemakkelijk is.
En voordat je het doorhebt, ben je alweer aan het verzachten.
Je legt iets extra uit. Stelt gerust. Past je woorden aan. Of doet een concessie om de sfeer weer prettig te maken.
De spanning zakt. De harmonie is hersteld.
Maar tegen welke prijs?
Als je gewend bent de peacekeeper te zijn, kan het ongemak van een ander voelen alsof jij iets verkeerd hebt gedaan. Alsof jij verantwoordelijk bent voor het herstellen van de sfeer.
Terwijl die spanning soms gewoon bij de ander hoort.
En tijdens ons gesprek kwam er nog een interessante laag naar boven.
Wat als het ongemak van de ander juist een groeimoment is?
Misschien mag die persoon leren om teleurstelling te verdragen. Een grens te respecteren. Een moeilijke stilte te laten bestaan. Of zelf verantwoordelijkheid te nemen voor wat er vanbinnen gebeurt.
Wat als jij, door steeds de spanning weg te nemen, onbedoeld ook dat groeimoment ontneemt?
Die gedachte zette me aan het denken.
Want hoe vaak verwarren we liefdevol zijn met het comfortabel houden van de ander?
En hoe vaak betalen we daarvoor met onze eigen ruimte?
Let it be awkward.
Niet iedere stilte hoeft gevuld te worden.
Niet iedere spanning vraagt om een oplossing.
En niet ieder ongemakkelijk gevoel vraagt om jouw energie.
Je kunt betrokken blijven. Empathisch zijn. Iemand liefhebben.
En tegelijkertijd de ander zijn eigen proces gunnen.
Dit is trouwens net zo goed een reminder aan mezelf. ❤️
Want wanneer harmonie bewaren ooit een manier was om je veilig te voelen, verdwijnt die automatische neiging niet zomaar.
Dus ook ik mag blijven oefenen met het ongemak laten bestaan. Met niet meteen inspringen. Met voelen wat van mij is en wat bij de ander hoort.
En met het besef dat harmonie niet betekent dat niemand zich ooit ongemakkelijk mag voelen.
Misschien is dat wel de grootste verschuiving.
Kun jij de spanning bij de ander laten?