27/08/2026
Je krijgt tien complimenten.
Tien mensen zijn enthousiast over wat je hebt gedaan.
En dan zegt één iemand iets kritisch.
En vanaf dat moment ben je vooral met die ene opmerking bezig.
Je denkt erover na.
Je haalt het gesprek nog eens terug.
Misschien ga je zelfs anders kijken naar iets waar je daarvoor nog heel tevreden over was.
En terwijl er eigenlijk niets veranderd is aan wat je hebt gedaan, kan die ene opmerking behoorlijk veranderen hoe jij je voelt.
Dat is interessant.
Want blijkbaar kan wat iemand anders vindt zo binnenkomen dat er vanbinnen van alles gebeurt.
Twijfel.
Onrust.
Een rotgevoel.
En natuurlijk kun je dan tegen jezelf zeggen:
Trek het je niet zo aan.
Denk aan die tien complimenten.
Focus op het positieve.
Maar dan probeer je eigenlijk met de ene reactie van buitenaf te herstellen wat de andere reactie van buitenaf met je heeft gedaan.
Maar stel dat die ene kritische opmerking je niet uit je eigen gevoel haalt.
Dat je hem hoort, maar er vanbinnen niet die hele reactie op volgt.
Geen twijfel die ineens opkomt.
Geen urenlang malen.
Geen rotgevoel dat de rest van je dag kleurt.
Dan hoef je jezelf ook niet terug te brengen naar die tien complimenten om je weer beter te voelen.
Die complimenten mogen leuk zijn.
Die kritiek mag er zijn.
Maar geen van beide hoeft te bepalen hoe jij je voelt.
En dat verandert veel meer dan alleen hoe je met kritiek omgaat.
Want als je niet voortdurend vanbinnen meebeweegt met wat anderen van je vinden, ontstaat er vrijheid om je eigen keuzes te maken.
Niet vanuit de behoefte aan bevestiging.
En ook niet vanuit de angst voor afwijzing.
Maar vanuit jezelf.
Stevig staan.
Vrij kiezen.
Voluit leven.
