Anneke-Huzen

Routebeschrijving Website Contact opnemen met het bedrijf

Anneke-Huzen Voor vrouwen in de thuiszorg die altijd voor anderen klaarstaan, maar (ook) steeds minder ruimte voor zichzelf voelen. Ontdekken waarom je doet wat je doet.

Met aandacht voor wat je hoofd en lichaam vertellen

26/10/2026
Thuishulpen zien alles. Behalve… bij zichzelf.Ik volg een aantal zorgaanbieders en laatst las ik een stukje van een thui...
26/10/2026

Thuishulpen zien alles. Behalve… bij zichzelf.

Ik volg een aantal zorgaanbieders en laatst las ik een stukje van een thuishulp. Ze vertelde dat signaleren een van de dingen is die ze doet.

Ik dacht meteen: ja, dat klopt als een bus.

Alleen had ik er zelf nog nooit op die manier naar gekeken.
Want het gaat eigenlijk vanzelf.

Je ziet dat een cliënt minder eet. Dat de post ongeopend blijft liggen. Dat iemand vergeetachtiger wordt of juist stiller is dan normaal.

Soms merk je dat zelfs eerder op dan de familie.

Maar toen dacht ik: waarom doen we dat bij onszelf eigenlijk zo weinig?

Die eeuwige, irritante knoop tussen je schouderbladen? Ach, die gaat vanzelf wel weer over.

Die steek in je onderrug tijdens het dweilen? Zal wel door het werk komen.

En die gigantische energiedip als je thuiskomt? Je ploft op de bank, pakt je telefoon en scrolt maar wat. Je hebt nergens meer zin in.

Morgen weer een dag.

Maar wat als je bij jezelf net zo goed zou opletten als bij je cliënten?

Zou je dan misschien eerder merken dat je moe bent? Dat je hoofd maar blijft doorgaan? Dat je steeds minder energie overhoudt voor jezelf?

Je bent de hele dag met anderen bezig. Je merkt van alles op, voelt mee en denkt na over wat iemand nodig heeft.

En voor je het weet, ga je gewoon door. Ook als je eigen lichaam ondertussen signalen afgeeft.

Want ja, je moet toch werken. Je cliënten rekenen op je. En thuis liggen er ook nog dingen die moeten gebeuren.

Maar wanneer sta jij eigenlijk eens stil bij wat jij nodig hebt?

Ik weet hoe het is om maar door te gaan en pas later te ontdekken hoeveel iets met je doet.

Juist daarom vind ik het zo belangrijk om niet alleen naar anderen te kijken, maar ook naar jezelf. Om te onderzoeken waar je klachten en terugkerende patronen mogelijk mee samenhangen en wat je nodig hebt om weer meer rust te ervaren.

Met behulp van een energetisch meetinstrument kijk ik samen met jou naar wat er op een dieper niveau speelt. Dat kan een ingang zijn om patronen te onderzoeken die je zelf misschien nog niet helder hebt.

Herken je jezelf hierin?

En vraag je je weleens af waarom je zoveel voor anderen kunt aanvoelen, maar bij jezelf vaak pas aan de bel trekt als het eigenlijk al te veel is?

Stuur me gerust een DM. Dan kijken we samen wat er bij jou speelt.

Ik zag laatst een paar mooie video's voorbijkomen van een zorgorganisatie. Waarin cliënten vertelden hoe fijn het is dat...
24/10/2026

Ik zag laatst een paar mooie video's voorbijkomen van een zorgorganisatie.

Waarin cliënten vertelden hoe fijn het is dat er iemand komt en hoe belangrijk die hulp is voor hun leven.

Omdat ik zelf in de thuiszorg werk, weet ik als geen ander hoe hard dit klopt.

Maar er bleef ook iets bij me hangen... 🤔

Weten die organisaties eigenlijk wel wat dit werk doet met het leven van de thuishulp zelf?
Welke impact het op hun leven heeft?

Ik heb ze die vraag gesteld in een bericht.
(Het antwoord heb ik nog niet, maar ik ben nog steeds heel benieuwd)

Wat ik namelijk zie.. is dat er in veel thuishulpen een echte 'pleaser' schuilt.
Als je zo iemand constant vertelt hoe onmisbaar ze is, hoort ze niet alleen een mooi compliment.
Ze hoort onbewust ook: "Ik mag niet uitvallen, ik moet altijd maar doorgaan."

Natuurlijk bedoelt niemand dat zo. Thuishulpen doen fantastisch werk en dat verdient alle waardering.
Maar voor iemand die het al lastig vindt om grenzen aan te geven, kan zo’n compliment net het laatste zetje zijn om over haar eigen signalen heen te stappen.

Werk jij achter de schermen in de zorg? Als planner, bij HR of als teamleider?
Zet je zorghelden vooral in het zonnetje. Maar vraag daarna ook eens echt hoe het met haar gaat.
En dan bedoel ik ook echt met haar persoonlijk, dus even los van de cliënten of de planning.

En reflecteer even: Heb jij in de gaten wanneer jouw compliment onbewust omslaat in extra druk?

23/10/2026

Wachten tot de koek echt op is

Veel vrouwen wachten veel te lang.
Vaak omdat ze zichzelf wijsmaken dat het "nog wel meevalt" of dat een ander het zwaarder heeft.
Je blijft maar doorbijten totdat je thuis explodeert om niks, je batterij op "low" staat en je lichaam tegen je schreeuwt door vage klachten te creëren.

Als holistisch behandelaar krap ik niet een beetje aan de oppervlakte. Symptoombestrijding gaat niet helpen op de lange termijn.

Met een biotensor-onderzoek wordt helder wat er onder de oppervlakte speelt.
Negen van de tien keer is dat geen nieuw probleem. Het is oude, weggestopte emotie die zich door het jarenlange slikken en doorgaan heeft vastgezet in je organen.

Dat geschreeuw van je lichaam...?. dat kan je vergelijken als een ballon die je onder water wilt houden. Doorprikken van die ballon is een hele goeie optie ;-)

Je lijf heeft die spanning trouw gedragen, maar trekt het nu simpelweg niet meer. De koek is op.
Wachten tot het overgaat is een illusie.

Ben je het hier mee eens? Of juist niet, dat ken natuurlijk ook nog 🙂

“Je bent toch gewoon diegene die komt poetsen?”Mensen die dit werk niet doen, denken vaak dat we alleen maar met een sto...
22/10/2026

“Je bent toch gewoon diegene die komt poetsen?”

Mensen die dit werk niet doen, denken vaak dat we alleen maar met een stofzuiger en een lappie rondlopen.
Maar we doen zoveel meer dan dat. Als huishoudelijk ondersteuner ben je wekelijks de ogen en oren achter de voordeur.
Je hebt onbewust een enorme signalerende en analyserende rol.
Jij ziet het namelijk als eerste als een cliënt achteruitgaat. Je merkt het direct als iemand stiller wordt, als de post zich opstapelt, of als de koelkast ineens leeg blijft.
Terwijl je de badkamer poetst, ben je continu aan het observeren hoe het nou echt met die meneer of mevrouw gaat.

Dat maakt ons werk ontzettend waardevol, maar het is ook de reden waarom je ’s avonds zo leeggezogen op de bank zit.
Je hebt tijdens je route niet alleen fysiek hard gewerkt; je hoofd heeft urenlang op volle toeren gedraaid om alles te filteren en te signaleren.
En omdat je betrokken bent, neem je al die indrukken en zorgen mee naar huis.

Je kunt de deur achter je route wel dichttrekken en denken dat je klaar bent, maar je lichaam heeft al die prikkels allang opgeslagen.
En blijft het in je hoofd maar doordraaien.
En voor je het weet, schenk je op de bank maar weer een glas wijn in om die onrust te verstillen.
Het is logisch dat je moe bent. Je zenuwstelsel staat door die analyserende rol de hele dag op 'aan'.

In mijn praktijk in Hardenberg help ik vrouwen in de thuiszorg om die opgezogen spanning weer uit hun lijf te krijgen.
Met Reiki en NEI kijken we waar je lichaam de indrukken van je route heeft vastgezet en koppelen we ze los.

Zodat je dit mooie, waardevolle werk kunt blijven doen, zonder dat het je je eigen avonden en je eigen energie kost.

Herken jij dat?

Dat je na je route niet alleen fysiek moe bent, maar dat je hoofd nog helemaal vol zit met alles wat je bij je cliënten hebt gezien en gesignaleerd?

Stuur me een bericht

Anneke Huzen | Voor vrouwen in de thuiszorg die altijd voor anderen klaarstaan, maar merken dat het steeds meer van henzelf vraagt

Je noemt het misschien geen overlevingsstand.Je doet gewoon wat er moet gebeuren.Op je werk zorg je voor een ander. Je z...
21/10/2026

Je noemt het misschien geen overlevingsstand.

Je doet gewoon wat er moet gebeuren.
Op je werk zorg je voor een ander. Je ziet wat er nodig is en vaak doe je dat ook gewoon.
Soms nog even dat extra dingetje, omdat je er toch bent.
Thuis gaat het eigenlijk net zo.
En verder gaat het leven gewoon door, zoals altijd.

Tot je op een gegeven moment merkt dat je best moe bent. Of dat je eigenlijk helemaal geen zin hebt om wéér iets te moeten.
Maar ja… er moet nog zoveel. Dus ga je door, want dat is wat je altijd doet.

Ik denk dat we dat heel normaal zijn gaan vinden.
Sterk zijn. Zelf doen. Niet zeuren. Eerst zorgen dat alles geregeld is en dan misschien tijd voor jezelf.

Maar wanneer is dat eigenlijk?

Ik merk bij mezelf steeds meer dat gedrag niet zomaar ergens vandaan komt. De dingen die je doet, doe je niet “zomaar”.
Daar zit vaak een reden achter. En juist dat vind ik interessant.

Niet alleen kijken naar wat je doet, maar je afvragen:
Waarom doe ik dit eigenlijk steeds en wil ik dit eigenlijk nog wel?

Want misschien weet je best dat je vaker nee mag zeggen of wat meer aan jezelf mag denken.

Maar weten is soms iets anders dan het ook echt kunnen doen.

1 consult brengt al helderheid om jezelf wat beter te leren begrijpen. Daarnaast wordt de onderliggende emotie altijd losgekoppeld.

Wil je weten hoe? Stuur mij een dm en ik vertel je erover.

Anneke Huzen
Voor vrouwen in de thuiszorg die altijd voor anderen klaarstaan, maar merken dat het steeds meer van henzelf vraagt.

Soms wilde ik gewoon even helemaal niks.Na een werk-week verlangde ik naar het weekend.Een wijntje, lekker makkelijk ete...
21/10/2026

Soms wilde ik gewoon even helemaal niks.

Na een werk-week verlangde ik naar het weekend.
Een wijntje, lekker makkelijk eten en gewoon op de bank.

Mijn weekend begon soms al op donderdag, omdat ik gewoon moe was.
Mijn maandag was vrij, dus dan had ik een dag voor mezelf.
Maar echt uitgerust voelde ik me niet.
Ik dacht dat ik aan het ontspannen was.

Als ik er nu op terugkijk, was ik vooral bezig met niet voelen wat er eigenlijk speelde.
Niet stilstaan bij wat me bezighield. Niet voelen wat het met me deed.
Gewoon doorgaan en ondertussen proberen het gevoel van me af te zetten.
Maar wat je wegduwt, is niet zomaar weg. Het blijft ergens hangen en komt steeds weer terug.
En soms merk je dat pas veel later.
Aan hoe snel je geïrriteerd raakt. Aan die spanning die maar niet weggaat.
Aan het steeds maar doorgaan.
Of aan het feit dat je eigenlijk rust wilt, maar niet echt tot rust komt.

Ik herken dat ook in de thuiszorg.
Je bent de hele dag bezig met anderen. Een cliënt die nog iets vraagt.
Nog even dat extra klusje. Een verhaal dat in je hoofd blijft.
Je gaat naar huis en daar gaat het gewoon verder.

De keren dat je moe bent zeg je tegen jezelf hetzelfde excuus: Ik heb gewoon slecht geslapen. Het was een drukke week. Volgende week wordt het wel rustiger.

Maar misschien is er iets wat al veel langer met je meegaat.
Iets waar je jezelf ooit tegen hebt beschermd, wat je hebt weggestopt of waar je simpelweg niet meer bij stilstaat.

Je hoeft het niet eens bewust te weten. Je lichaam kan het zich nog wel herinneren.
En misschien is dat wel waarom weten wat je anders wilt, soms niet genoeg is om het ook echt anders te kunnen doen.

Dat is waar ik in mijn praktijk nieuwsgierig naar ben.
Niet alleen naar wat je nu ervaart, maar ook naar wat daaronder meespeelt.

Soms mag je eerst kijken naar wat je al die tijd hebt meegedragen.
Zodat er weer ruimte komt voor hoe je je eigenlijk wilt voelen.

Anneke Huzen | Voor vrouwen in de thuiszorg die altijd voor anderen klaarstaan, maar merken dat het steeds meer van henzelf vraagt.

Een oud programma dook ineens op. Mijn cliënt is al anderhalve week alleen. Haar man is in Amerika.“Is het stil?” vraag ...
21/10/2026

Een oud programma dook ineens op.


Mijn cliënt is al anderhalve week alleen. Haar man is in Amerika.
“Is het stil?” vraag ik. “Ja,” zegt ze.

We drinken thee, praten wat en ze laat foto's zien die haar man onderweg heeft gemaakt. Tussendoor vertelt ze dat haar hele lijf pijn doet.

Aan de muur hangt een houten landkaart. Ze laat zien waar hij nu is.
Ik zie wat spinrag tussen het hout. Een mooi klusje om even mee te pakken.

Ik vraag of ze een ragebol heeft. Die heeft ze niet. Een plumeau heeft ze wel.
Die hangt aan een haakje onder de hondenriemen. Ze kan er moeilijk bij.

Meteen wil ik helpen.

“Dat hoeft niet,” zegt ze.
“Ja, maar je hebt toch pijn in je lichaam?”
“Dat wel, maar dat betekent niet dat ik niets kan doen.”

Tijdens het werk dacht ik erover na. Waarom wilde ik het eigenlijk van haar overnemen?

Ze vroeg er niet om. k zag alleen dat het lastig was voor haar en mijn eerste reactie was: ik doe het wel.

En toen realiseerde ik: dit is een oud programma van mij. (reddersyndroom)

Als iemand iets lastig vindt, spring ik erbij. Niet alleen op mijn werk. Ook daarbuiten.
En eigenlijk is dat best interessant. Want waarom doe je wat je doet?

Waarom help je iemand al voordat diegene erom vraagt?
Waarom neem je iets over terwijl het misschien helemaal niet nodig is?

We noemen het al snel gewoon aardig zijn. Behulpzaam zijn. Voor een ander klaarstaan.
Maar de dingen die je doet, doe je meestal niet zomaar.

Er zit vaak iets onder.

En dat is precies het soort dingen waar ik in mijn werk nieuwsgierig naar ben.
Niet alleen kijken naar wat je doet, maar ook naar waarom je het steeds doet.

Want soms weet je heel goed dat je iets anders wilt doen, maar lukt het toch niet.

De oplossing misschien niet in nog harder je best doen om het voor elkaar te krijgen.

Herken jij dat?
Dat je voor een ander al in actie komt, terwijl niemand je eigenlijk iets gevraagd heeft?

Anneke Huzen | Voor vrouwen in de thuiszorg die altijd voor anderen klaarstaan, maar merken dat het steeds meer van henzelf vraagt.

20/09/2026

De afgelopen tijd kwam religie opvallend vaak ter sprake bij cliënten.
Veel van mijn cliënten zijn gelovig; je ziet dat ook terug in hun huizen: kruisen aan de muur, bijbels en folders van de kerk in het zicht.
In gesprekken kwamen onderwerpen voorbij als homoseksualiteit, bekering en “eenheid”. Een cliënt vertelde bijvoorbeeld over een homoseksuele man in haar gemeenschap met wie ze op vaste momenten ging bidden.
Volgens haar had hij zich uiteindelijk bekeerd. (vind ik wel erg ver gaan, maar afijn). Iedereen mag daarin zijn eigen overtuiging hebben.

Maar ik dacht wel: Als God liefde is en we allemaal gelijk zijn, waarom is er dan zoveel verdeeldheid over wie je mag zijn en waarin je mag geloven?

Een ander gesprek ging over een groepje vrouwen dat groter mocht worden omdat er volgens hen meer “eenheid” nodig was.
Toen ik vroeg of mannen ook welkom waren, was het antwoord ja. Maar iemand met een ander geloof niet.
Weer dacht ik: wat betekent eenheid dan eigenlijk?

Ik merkte dat deze gesprekken iets met me deden. En niet veel later werd ik verkouden.
Ik ben eigenlijk bijna nooit ziek. De laatste keer was in 2020. Ik ben toen met mijn biotensor gaan onderzoeken wat er onder mijn klacht zou kunnen liggen.
De vraag die naar voren kwam was: “Waar heb ik mijn neus van vol?”
Binnen het werkmodel kwam vervolgens het thema vergeving, in relatie tot discriminatie, naar voren.
Daarna kwamen nog twee opgeslagen emoties naar voren die volgens het onderzoek aan mijn organen gekoppeld waren. Toen het plaatje voor mij compleet was, heb ik deze emoties in mijn eigen proces losgekoppeld.

Wat ik hier interessant aan vind, is dat je hoofd iets kan vinden van een situatie, terwijl je lichaam daar ondertussen óók op reageert.

In de auto vind ik het heerlijk om geen radio aan te hebben. Zo ook vanmorgen.En er kwam een gedachte op-ploppen of meer...
13/06/2026

In de auto vind ik het heerlijk om geen radio aan te hebben. Zo ook vanmorgen.

En er kwam een gedachte op-ploppen of meer een conclusie… maar daar gaat ie dan:
Veel vrouwen in de zorg zijn ontzettend goed in zorgen.
Da’s ook wel logisch ook.
Daar ben je niet voor niets de zorg ingegaan.
Een andere kant is dat er zo veel waarde gegeven wordt, zoveel kwaliteit...dat ze er zelf onder gebukt gaat. Herkenbaar?

En zou je dan kunnen benoemen wat jij nodig hebt?
Da's een andere vraag hè?
Want zorgen voor anderen is prachtig. Alleen….jezelf vergeten is dat niet.
En toch halen veel mensen die twee door elkaar, beter gezegd... het sluipt erin.
Terwijl het eigenlijk helemaal niet hetzelfde is.
Maar weet: Je mag zorgzaam zijn. En je hoeft niet alles te dragen.
Dat zijn twee verschillende dingen.

Adres

Beekberg 27
Hardenberg
7772DN

Openingstijden

Maandag 09:30 - 17:30
Zaterdag 09:30 - 17:30

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Anneke-Huzen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Anneke-Huzen:

Snelkoppelingen

Delen