09/09/2026
Jazeker, ook ik ken angst, onzekerheid en twijfels.
Mensen zien mij vaak als iemand die stevig in haar schoenen staat, moeilijke gesprekken niet uit de weg gaat en dagelijks anderen begeleidt, maar ook ik heb mijn uitdagingen.
Mijn grootste angst was dat ik mijn kinderen achter zou moeten laten terwijl zij nog niet in staat waren volledig voor zichzelf te zorgen. Ik weet waar dat vandaan komt; mijn moeder is twaalf jaar geleden volledig onverwachts overleden op een van onze gezamenlijke skivakanties, en na mijn scheiding droeg ik de volledige dagelijkse zorg voor mijn kinderen in alle onzekerheden die ik (en zij) toen ervaarde. Dat zijn diepe wonden die een overlevingsstand oproepen.
Voor mij was het belangrijk om mijn ritme vast te houden: opstaan, werken, zorgen voor de jongens, niet verder kijken dan vandaag, maar ook bewust ruimte maken voor mijzelf en leren om de hulp die mij werd aangeboden te accepteren. Los komen van de overtuiging "sterk te moeten zijn" was soms al een flinke uitdaging op zichzelf.
Achteraf kan ik zeggen: wat ben ik gegroeid, en wat heeft mijn leven zich verrijkt. We hebben ervaringen op te doen door wat we meemaken. Makkelijk? Nee. Leerzaam? Ja.
Ik weet dat we veel te veel proberen te begrijpen en te beredeneren. Onze westerse cultuur is daar sterk op gericht. We willen weten waarom iets gebeurt, er een verklaring voor vinden en het liefst controle houden.
Maar wat als niet alles met ons hoofd te begrijpen is?
Wat als er veel meer is dan wat we kunnen zien, meten of beredeneren?
Je kunt proberen het weg te redeneren, maar soms vraagt iets anders om aandacht. Voor mij is het belangrijk om daarnaar te leren luisteren. Niet alles hoeft eerst logisch verklaard te worden voordat je erop mag vertrouwen. Net zoals je vertrouwt op de wifi (die je niet kunt zien) zijn er ook in en om ons lagen die niet zichtbaar zijn, maar die we wel kunnen ervaren.
Juist datgene wat je niet kunt zien of nog niet goed kunt begrijpen, kan er wél zijn.
In mijn begeleiding kijk ik daarom naar het geheel. Naar wat je denkt, voelt en ervaart, maar ook naar wat zich daaronder bevindt. Oude pijn, ingrijpende ervaringen of langdurige stress kunnen zich op verschillende manieren in ons vastzetten.
Door daar ruimte aan te geven en te durven voelen wat er gevoeld wil worden, kan er in jou weer beweging ontstaan.
𝐇𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐣𝐢𝐣 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐡𝐨𝐨𝐟𝐝 𝐬𝐨𝐦𝐬 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐳𝐞𝐠𝐭 𝐝𝐚𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐠𝐞𝐯𝐨𝐞𝐥 𝐨𝐟 𝐢𝐧𝐭𝐮𝐢̈𝐭𝐢𝐞 𝐣𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐭𝐞𝐥𝐭?