10/10/2026
“Prima dat je van vwo naar havo bent gegaan, maar doe dan nu wel even je best.”
Tijdens gym legde de docent de les speciaal stil om dit met de hele groep te delen.
Ik was vaak ziek en ontzettend moe. Had daarom een stap 'terug' gedaan. Toch werd ik op school niet altijd geloofd. Soms werd ik als laks bestempeld. Terwijl leren me daarvoor prima afging en ik nooit onvoldoendes haalde.
Later, op het hbo, hoorde ik: “Ik denk dat je geen hbo’er bent.”
En toen ik tijdens mijn werk een burn-out kreeg, werd geopperd dat ik beter een functie l***r kon gaan werken. Terwijl het werk me daarvoor altijd prima afging.
Verschillende momenten, maar ik herken er dezelfde rode draad in. Mijn functioneren op dat moment werd een oordeel over wat ik kon. En voor mij ging dat ook voelen als een oordeel over wie ik was.
Mijn reactie? Zelf oplossen. Doorzetten. Bewijzen dat ik het wél kon.
Deze week kwam dit als thema in verschillende sessies terug. Andere verhalen, maar een herkenbaar thema: hoe ervaringen en verwachtingen van vroeger kunnen blijven meeklinken in je huidige leven.
Je bent moe, maar vraagt je eerst af of je wel genoeg hebt gedaan.
Je voelt dat werk niet meer past, maar ervaart een andere keuze als falen.
Je krijgt een mooie kans, maar denkt meteen aan wat je moet doen om die plek te verdienen.
Destijds zocht ik vooral naar een verklaring voor mijn klachten. Die kwam er uiteindelijk ook. Wat ik toen nog niet wist, is dat ik daarnaast mocht onderzoeken wat er in mijn leven speelde.
Nu is dat een belangrijk onderdeel van hoe ik werk.
Hoe beter je begrijpt wie je bent en wat je steeds belemmert, hoe meer ruimte er ontstaat om jouw eigen kwaliteiten te leven. En naar buiten te brengen wat je werkelijk in je hebt.
Voel je dat er meer in je zit, maar blijf je tegen dezelfde patronen aanlopen? In mijn trajecten onderzoeken we wat jou belemmert en wat jij nodig hebt om jouw potentieel ruimte te geven.
💌Stuur me gerust een DM voor een vrijblijvend afstemgesprek. Dan kijken we samen wat bij jou past.