03/10/2026
Je kunt uit een onveilige situatie stappen. Contact verbreken. Grenzen stellen. Hulp krijgen. Weten dat je een andere keuze mag maken.
En toch merken dat je lichaam nog steeds reageert alsof jij degene bent die moet opletten.
Dat je jezelf wilt uitleggen wanneer iemand jouw grens niet begrijpt. Dat je verantwoordelijkheid voelt voor de emoties van een ander. Dat je spanning ervaart wanneer je doet wat diep vanbinnen allang klopt.
Daar ben ik de afgelopen jaren anders naar gaan kijken.
Want herstel betekent voor mij niet dat niets je meer raakt. Het betekent dat je steeds beter leert onderscheiden wat er werkelijk gebeurt, wat je lichaam uit je geschiedenis herkent en wat van jou is om te dragen.
Je lichaam mag reageren zonder dat je daarvoor je grens hoeft te verlaten. Je mag geraakt worden zonder jezelf opnieuw kwijt te raken.
Daar begint voor mij vrijheid.
Ik schreef hierover een nieuw blog artikel: “Wanneer onveiligheid niet stopt wanneer je weggaat.”
Over intieme terreur, het zenuwstelsel, grenzen en waarom fysieke afstand alleen niet bepaalt of je je vanbinnen vrij voelt.
→ Lees het volledige artikel via de link in mijn bio.