30/09/2026
IK WILDE ZO GRAAG WEER GEWOON KUNNEN WERKEN
Dus dat deed ik.
Ook met migraine.
Ik pushte mezelf om door te gaan. Vol te houden. Erdoorheen te komen.
En zodra de migraine ook maar een ietsiepietsie afzakte, was ik er weer.
Werken.
Ik melde me bijna nooit ziek.
Het ziek-zijn gebeurde vooral thuis.
Ik sleepte me door de dag heen. Thuis stortte ik in en probeerde ik mezelf weer zo ver op te laden met medicatie dat ik toch opnieuw kon gaan werken.
Als de migraine te heftig er doorheen kwam, kon ik niets en móést ik me ziekmelden.
Maar zodra het weer kon?
Hup. Daar ging ik weer.
Ik wilde werken. Collega’s hebben. Iets bijdragen. Mijn eigen inkomen verdienen. Gewoon meedoen.
En ik dacht dat dát sterk zijn was.
Doorgaan. Niet zeuren. Niet opgeven.
Maar de migraineaanvallen werden steeds frequenter, zwaarder. Tot ik bijna iedere dag migraine had. En geen enkele medicatie meer hielp.
Er viel niets meer te pushen.
Het ging niet meer.
Ik moest me volledig ziekmelden.
Achteraf zie ik wat ik toen niet kon zien.
Ik was zó bezig met doorgaan en functioneren dat er geen ruimte was voor de vraag:
Wat voel ik? Wat heb ik nodig? Waar ligt mijn grens? Waar verlang ik naar? Wat klopt voor mij?
Want wat daar lag vond ik er niet toe doen.
Toch begin mijn herstel niet met nóg harder mijn best doen. Ook niet in nóg een medicijn of methode om mijn migraine onder controle te krijgen.
Mijn herstelweg liep juist naar mezelf.
Leren voelen wat er werkelijk in mij gebeurde. Daar veilig bij kunnen zijn. Mijn grenzen, behoeften en verlangens serieus nemen.
Ontdekken wie ík werkelijk ben.
Niet wie ik geleerd had dat ik moest zijn. Niet degene die altijd doorgaat, zich aanpast en sterk houdt.
Hoe meer ik er werkelijk voor mezelf leerde zijn, hoe meer mijn brein en zenuwstelsel konden ontspannen.
Twee vliegen in één klap.
Ik ontdekte steeds meer wie ik werkelijk was én mijn migraine nam steeds verder af.
Dat is de migraineVRIJE weg waarvoor ik je uitnodig:
Niet nóg harder werken aan jezelf om van migraine af te komen.
Juist steeds dichter komen bij degene die onder al dat moeten, al die worstelingen, de wanhoop, het aanpassen en volhouden al die tijd al zat:
JIJ❤️