Otuleni

18/08/2026

Nie musisz wybaczać, żeby się uwolnić.

Czasem uwolnienie przychodzi wcześniej — kiedy przestajesz czekać na zmianę, uznajesz to, co się wydarzyło, pozwalasz sobie przeżyć złość, żal i ból.

Wybaczenie, jeśli kiedyś przyjdzie, może być naturalną częścią tego procesu.
Ale nie jest jego warunkiem.

Możesz odzyskać swoje życie, nawet jeśli nigdy nie wypowiesz słów: „wybaczam”.

15/08/2026

Nawiązanie czułej i uważnej relacji ze sobą, wsłuchanie się w swoje ciało, to pierwszy, najważniejszy krok do samopoznania.

12/11/2025

Czasem lęk pojawia się wtedy, gdy wszystko jest dobrze.
Kiedy wreszcie możesz odetchnąć, ciało nagle napina się, a myśli zaczynają krążyć wokół tego, co może pójść nie tak.
I wtedy rodzi się pytanie:
„Dlaczego czuję lęk, kiedy powinien być spokój?”

To nie przypadek.
Jeśli dorastałeś w środowisku, w którym spokój często poprzedzał kryzys, Twój układ nerwowy nauczył się, że bezpieczeństwo nie istnieje naprawdę.
Z czasem ten stan czujności staje się Twoim „domyślnym” ustawieniem – nawet gdy życie mówi: „teraz możesz odpocząć.”

Zaburzenia lękowe często wyrastają właśnie z takich doświadczeń – z dzieciństwa pełnego napięcia, braku emocjonalnego oparcia, przewlekłego stresu, z potrzeby przetrwania.
Lęk nie jest więc wrogiem.
To część Ciebie, która kiedyś bardzo się starała Cię ochronić.

Proces zdrowienia polega nie na „pozbyciu się” lęku, ale na nauczeniu ciała, że spokój może być bezpieczny.
Powoli. W relacji. W obecności.
To powrót do siebie – z czułością, a nie z walką.

03/11/2025

01/11/2025

30/10/2025

To rozróżnienie jest bardzo ważne, ponieważ pomaga zobaczyć jak długotrwała jakiś stan emocjonalny, jakie są jego skutki i jak w dłuższym procesie interpretuje to nasz umysł.
Nasz umysł może się mylić i nadawać różne interpretacje emocjom…
W ten sposób dochodzi do zamiany emocji - np irytację lub złość często interpretujemy jako przykrość lub żal, bo te są bardziej akceptowalne społecznie.

Zachęcam do przyglądania się temu procesowi :) może przynieść Wam dużo ciekawej wiedzy o Was i Waszym funkcjonowaniu.

28/10/2025

Dojrzałość emocjonalna to coś, czego możemy się nauczyć i wyćwiczyć - jak biceps.. coś, co wymaga treningu, pracy nad sobą i wglądu w swoje podświadome mechanizmy.
Wypracowanie dojrzałych reakcji i mechanizmów radzenia sobie z emocjami, pomaga i wspiera nas w tworzeniu relacji.
Polecam :)
I zapraszam na trening 💪💪

27/09/2025

Taki warsztat dla specjalistów :)

Zapraszamy na ogólnopolski konwent dla psychologów i terapeutów, którzy chcą mówić językiem adekwatnym do XXI wieku – i słuchać tak, by naprawdę słyszeć.

01/09/2025

Właśnie kończę wspaniale napisaną - prostym, przystępnym językiem książkę o ranach pokoleniowych kobiet i o tym, jak ważne jest ich uzdrawianie.
Przedstawia bardzo wnikliwą analizę kobiet i mężczyzn pod kątem ran, jakich musieliśmy doświadczyć i nadal doświadczamy na skutek pewnych stereotypów i przekonań kulturowo-społecznych, dotyczących przypisanych nam ról.
Rola kobiet - związana z prowadzeniem domu, uległością emocjonalną, dbałością o dobrostan emocjonalny w rodzinie, z rodzeniem i wychowywaniem dzieci. Byciem cierpliwą, wyrozumiałą, dobrą i czułą matką.
Dziś coraz więcej kobiet, przyznaje się do braku tkliwych uczuć do swoich dzieci, coraz więcej kobiet przyznaje się, że mimo, iż kochają potomstwo, nie zdecydowałyby się ponownie, gdyby wiedziały, jak dużo będą musiały poświęcić..
Dla mężczyzn, ta rana to „znieczulenie”, zamknięcie serca na wrażliwość, czułość, tęsknotę i empatię.
Skutkiem tej rany, jest kultura konsumpcjonizmu i materializmu, która niszczy naszą Ziemię, stawiając człowieka ponad wszystko szystkimi istotami żyjącymi i dzielącymi ten świat z nami…

Autorka, uważa że uleczenie jest osobistym zadaniem życiowym każdego z nas, odpowiedzialnością , którą powinniśmy wziąć na siebie dla dobra społecznego i nas samych.

Gorąco polecam - wnikliwa i pilnie potrzebna na czasie pozycja.

Jeśli ktoś już przeczytał, chętnie poznam Wasze zdanie 🙂
Zapraszam do komentarzy i polubień :)

25/08/2025

Poprawiam i poprawiam ten film 🤪
Ale teraz jest już „wystarczająco dobrze”