Fundacja Instytut Da Vinci

Zadzwoń Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: firmę

Fundacja Instytut Da Vinci Działamy na rzecz dzieci w spektrum autyzmu i ich rodzin. Promujemy rzetelną diagnozę.

Dziecko nie staje się inne w dniu, w którym słyszymy diagnozę. To my dostajemy szansę, żeby lepiej je zrozumieć. 🫂 O aut...
09/11/2026

Dziecko nie staje się inne w dniu, w którym słyszymy diagnozę. To my dostajemy szansę, żeby lepiej je zrozumieć. 🫂

O autyzmie wciąż zbyt często rozmawiamy przez pryzmat strachu. O przyszłość, samodzielność, trudności, których jeszcze nie znamy. A przecież lęk nie powinien przesłaniać nam człowieka, którego próbujemy zrozumieć.

Nie chodzi o to, żeby mówić, że wszystko będzie łatwe. Ani o to, żeby pomijać trudności, które są częścią codzienności wielu rodzin.

Nie zamieniajmy diagnozy w wyrok, a niewiedzy w uprzedzenia. Sposób, w jaki dziś mówimy o autyzmie, ma znaczenie dla tego, jak jutro dzieci w spektrum będą myśleć o sobie.

Kiedy pojawia się odmowa chodzenia do szkoły. Kiedy dziecko zaczyna doświadczać silnych kryzysów emocjonalnych. Kiedy wy...
09/11/2026

Kiedy pojawia się odmowa chodzenia do szkoły. Kiedy dziecko zaczyna doświadczać silnych kryzysów emocjonalnych. Kiedy wycofuje się z relacji, przestaje uczestniczyć w dotychczasowych aktywnościach albo jego codzienne funkcjonowanie wyraźnie się pogarsza. Dopiero wtedy otoczenie zaczyna dostrzegać to, o czym rodzice próbowali mówić od miesięcy. Tylko czy naprawdę musimy czekać tak długo?

Na fundacyjnym blogu nowy artykuł ❗️

Przeczytaj całość ⬇️

Ale przecież świetnie sobie radzi. To jedno z tych zdań, które potrafią zamknąć rozmowę o potrzebach dziecka, zanim ktokolwiek naprawdę spróbuje je zrozumieć. Dobrze się uczy. Potrafi rozmawiać. Ma kolegów. Podczas wizyty w gabinecie spokojnie odpowiada na pytania. Na szkolnym przedsta...

Można siedzieć przy jednym stole z całą rodziną i czuć się zupełnie samotnym. Czasem najbardziej wyczerpuje nie samo mie...
06/11/2026

Można siedzieć przy jednym stole z całą rodziną i czuć się zupełnie samotnym. Czasem najbardziej wyczerpuje nie samo mierzenie się z trudnościami dziecka, ale konieczność nieustannego tłumaczenia ich ludziom, którzy powinni być najbliżej. Wyjaśniania, dlaczego dziecko nie chce się przywitać. Dlaczego potrzebuje przerwy. Dlaczego wychodzicie wcześniej. Dlaczego coś, co dla innych jest drobiazgiem, dla Was bywa ogromnym wyzwaniem.

Ile razy można prosić o zrozumienie, zanim człowiek zacznie po prostu unikać spotkań?

Rodzice dzieci w spektrum potrzebują bliskich, przy których nie muszą nieustannie udowadniać, że potrzeby ich dziecka są prawdziwe.

Największym lękiem wielu rodziców dzieci w spektrum autyzmu jest świadomość, że pewnego dnia może zabraknąć osoby, która...
05/11/2026

Największym lękiem wielu rodziców dzieci w spektrum autyzmu jest świadomość, że pewnego dnia może zabraknąć osoby, która tę pomoc zapewnia.

Kto przejmie nie tylko obowiązki, ale też całą wiedzę, uważność i odpowiedzialność? Kto rozpozna potrzeby, których dziecko nie potrafi nazwać? Kto zauważy pierwsze sygnały przeciążenia? Kto będzie wiedział, jak pomóc, czego unikać i kiedy zwyczajne zachowanie oznacza, że dzieje się coś niepokojącego?

Za codziennym bezpieczeństwem wielu dzieci stoją lata obserwacji, doświadczeń i wiedzy, której nie sposób zamknąć w dokumentacji.

A przecież żaden rodzic nie może być obecny zawsze.

Kiedy słyszysz, że nie chciało współpracować, choć wiesz, ile wysiłku kosztowało je samo wejście do gabinetu. Kiedy nauc...
04/11/2026

Kiedy słyszysz, że nie chciało współpracować, choć wiesz, ile wysiłku kosztowało je samo wejście do gabinetu. Kiedy nauczyciel mówi, że znowu przeszkadzało na lekcji, choć jeszcze rano walczyło z lękiem przed pójściem do szkoły. Kiedy ktoś nazywa je niegrzecznym, bo rozpłakało się w sklepie, choć przez ostatnią godzinę próbowało poradzić sobie z hałasem, światłem i tłumem.

Ty widzisz coś, czego inni nie widzą.

Wiesz, ile razy próbowało. Ile razy powstrzymało łzy. Ile razy zrobiło coś, co dla innych dzieci jest zwyczajne, a dla niego wymaga ogromnej odwagi. I właśnie wtedy słyszysz, że mogło bardziej się postarać.

Jak wytłumaczyć komuś, że to, co właśnie nazwał porażką, było dziś granicą możliwości Twojego dziecka? Że pięć minut w hałaśliwej sali może być większym osiągnięciem niż godzina spędzona tam przez kogoś innego. Że odpowiedź na jedno pytanie może kosztować więcej niż cała rozmowa. Że czasem największym sukcesem jest samo podjęcie próby.

Nie chodzi o to, żeby przestać stawiać dzieciom wymagania. Próbujmy nauczyć się dostrzegać wysiłek, którego nie widać w końcowym efekcie. Dziecko, które dzisiaj nie sprostało naszym oczekiwaniom, mogło jednocześnie przekroczyć własne możliwości, próbując im sprostać.

Najbardziej niesprawiedliwe jest to, że dzieci, które każdego dnia wkładają ogromny wysiłek w rzeczy dla innych oczywiste, tak często słyszą, że starają się za mało. A przecież nie powinny musieć doprowadzać się do granic wytrzymałości, żeby ktoś wreszcie zauważył, jak bardzo się starają.

Takich chwil nie da się zapomnieć! 💫Zobaczcie sami, ile radości, wzruszeń i pięknej energii towarzyszyło nam podczas teg...
30/10/2026

Takich chwil nie da się zapomnieć! 💫

Zobaczcie sami, ile radości, wzruszeń i pięknej energii towarzyszyło nam podczas tegorocznego V Balu Fundacji Instytut Da Vinci! 🎥✨

Każdy taniec, każdy uśmiech i każda wspólna chwila to dowód na to, że razem możemy tworzyć coś naprawdę wyjątkowego. Dziękujemy, że z nami jesteście. To dzięki Waszemu wielkiemu sercu udaje nam się zmieniać świat na lepsze. ❤️



Nuta Kadru Pawie Oczko i Pióro

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

W poniedziałek spotkaliśmy się podczas warsztatów on-line z interwentką kryzysową z Fundacja MAMY Miejsce 👥 Rozmawialiśm...
29/10/2026

W poniedziałek spotkaliśmy się podczas warsztatów on-line z interwentką kryzysową z Fundacja MAMY Miejsce 👥 Rozmawialiśmy o tym, jak rozpoznawać własne sygnały przeciążenia, co robić, kiedy dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają wystarczać, i dlaczego warto przygotować plan na sytuacje, w których to my będziemy potrzebować pomocy.

Rodzice, którzy każdego dnia troszczą się o bezpieczeństwo swoich dzieci, zbyt często odkładają własne potrzeby na później. Niekiedy tak długo, że przestają zauważać, jak wiele sami dźwigają. 🫂

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność i zaufanie. Mamy nadzieję, że zabraliście z tego spotkania nie tylko praktyczne wskazówki, ale również ważne przekonanie: nie trzeba czekać na moment, w którym zabraknie sił, żeby mieć prawo do wsparcia.

Chcemy tworzyć więcej takich przestrzeni. W których rodzic nie musi niczego udowadniać, być dzielny ani mieć gotowych odpowiedzi.

Troska o dziecko nie powinna oznaczać rezygnacji z troski o siebie. 🫶

Mieli pojechać do babci. Jak w każdą niedzielę, o tej samej godzinie, tą samą drogą. Dziecko od rana pytało, kiedy wyjad...
28/10/2026

Mieli pojechać do babci. Jak w każdą niedzielę, o tej samej godzinie, tą samą drogą. Dziecko od rana pytało, kiedy wyjadą. Przygotowało plecak, założyło buty, czekało przy drzwiach. W ostatniej chwili zadzwonił telefon. Babcia źle się poczuła. Nie pojadą.

Dziecko zaczyna krzyczeć. Płacze, rzuca plecakiem, nie pozwala się dotknąć. Rodzic próbuje tłumaczyć, ale każde kolejne słowo tylko nasila reakcję. „Przecież pojedziecie za tydzień. Nic takiego się nie stało”. Tylko że dla tego dziecka właśnie stało się bardzo dużo. Rozpadł się plan, na którym opierało swoje poczucie przewidywalności. Zniknęło wydarzenie, do którego przygotowywało się od rana. Pojawiła się zmiana, której nie potrafiło przewidzieć, zrozumieć ani szybko zaakceptować.

Dla nas to drobna korekta niedzielnego popołudnia. Dla niego może oznaczać utratę poczucia bezpieczeństwa i przeciążenie, z którym nie umie sobie w tej chwili poradzić.

Nie oznacza to, że świat zawsze musi dostosowywać się do planu dziecka. Czasem zmiany są nieuniknione. Ale możemy pomóc mu przez nie przejść, zamiast oczekiwać, że przestanie reagować tylko dlatego, że my nie widzimy powodu. Bo to, że sytuacja nie jest trudna dla nas, nie oznacza, że nie jest trudna dla kogoś innego. Możemy nie rozumieć skali reakcji. Nie musimy jednak jej umniejszać.

„Nic się nie stało” to nasza ocena sytuacji. Nie opis tego, czego doświadcza dziecko.

Zanim ocenisz. Zobacz.

Nie oceniaj wielkości czyjegoś kryzysu wyłącznie przez pryzmat tego, co go wywołało.

W końcu skoro dostrzegamy trudność, naturalnym odruchem jest poszukiwanie sposobu, żeby ją zmniejszyć.Tylko że pomiędzy ...
27/10/2026

W końcu skoro dostrzegamy trudność, naturalnym odruchem jest poszukiwanie sposobu, żeby ją zmniejszyć.

Tylko że pomiędzy zauważeniem różnicy a uznaniem jej za problem wymagający terapii powinno znaleźć się jeszcze jedno pytanie.

Komu właściwie przeszkadza to, co robi dziecko?

Na fundacyjnym blogu nowy artykuł ❗️

Przeczytaj całość ⬇️

Nie patrzy w oczy. Trzeba nad tym popracować. Nie chce uczestniczyć w grupowych zabawach. Musimy nauczyć go współpracy. Nie radzi sobie z hałasem. Powinien stopniowo się przyzwyczajać. Nie potrafi usiedzieć spokojnie. Trzeba ćwiczyć koncentrację. Każde z tych zdań może pojawić się p...

Ma czternaście lat. Jest wyższy od mamy, sam wraca ze szkoły, potrafi godzinami opowiadać o swoich zainteresowaniach. Al...
27/10/2026

Ma czternaście lat. Jest wyższy od mamy, sam wraca ze szkoły, potrafi godzinami opowiadać o swoich zainteresowaniach. Ale kiedy musi zadzwonić do przychodni, prosi, żeby mama zrobiła to za niego. Nie wie, jak rozpocząć rozmowę, co odpowiedzieć na nieprzewidziane pytanie, jak poprosić o powtórzenie informacji.

Słyszy: „W tym wieku powinieneś już umieć załatwiać takie sprawy”. A wiek nie jest miarą samodzielności. Samodzielność nie rozwija się jednakowo we wszystkich obszarach. Nastolatek w spektrum autyzmu może doskonale radzić sobie z nauką, a jednocześnie potrzebować pomocy w codziennej komunikacji. Może samodzielnie podróżować znaną trasą, ale nie wiedzieć, co zrobić, kiedy autobus pojedzie objazdem. Może rozumieć skomplikowane zagadnienia, a gubić się w pozornie prostej sytuacji społecznej. I może bardzo chcieć sobie poradzić. Tylko jeszcze nie potrafić.

Z zewnątrz widzimy nastolatka, któremu mama wciąż pomaga. Nie widzimy godzin ćwiczeń, przygotowywania scenariuszy rozmów, oswajania zmian i stopniowego budowania samodzielności. Pomoc rodzica nie zawsze oznacza wyręczanie. Czasem jest tym, co pozwala dziecku zrobić kolejny krok.

Nie chodzi o to, żeby nie stawiać wymagań - tylko nie wyznaczać ich wyłącznie na podstawie daty urodzenia. „Ma czternaście lat” to fakt. „Powinien już sobie poradzić” to oczekiwanie, które nie mówi nam nic o jego rzeczywistych możliwościach.

Zanim ocenisz. Zobacz.

Dorosły wygląd nie oznacza dorosłych umiejętności. A dorastanie nie sprawia, że potrzeba wsparcia znika z dnia na dzień.

Adres

Powstańcow Wlkp. 10 A
Brodnica
87-300

Godziny otwarcia

Poniedziałek 08:00 - 16:00
Wtorek 08:00 - 16:00
Środa 08:00 - 16:00
Czwartek 08:00 - 16:00
Piątek 08:00 - 16:00

Telefon

+48518910710

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Fundacja Instytut Da Vinci opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Firmę

Wyślij wiadomość do Fundacja Instytut Da Vinci:

Skróty

Udostępnij