Jakie są godziny otwarcia?

Środa 15:00 - 18:00 Piątek 14:00 - 20:00

Neurolog Marta Bott-Karoń

Strona główna
Polska
Gryfice
Neurolog Marta Bott-Karoń

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: firmę

Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Neurolog Marta Bott-Karoń, Zdrowie i medycyna, Cukrownicza 1a/11, Gryfice.

neurolog, anestezjolog, lekarze medycyny bólu
bottkaron.pl
Medycyna Jakości Życia Bott&Karoń
UL.CUKROWNICZA 1a/11
Gryfice
Rejestracja telefoniczna- tel 451 099 369
od poniedziałku do piątku 09:00- 16:00

08/11/2026

Dlaczego piszę ten post właśnie teraz?

Bo dla tysięcy ludzi w Polsce nadal trwa sezon na piekło...

Wraz ze zmianą pór roku – jesienią i wiosną – w świecie neurologii startuje zegar..... Nagłe zmiany nasłonecznienia, wahania pogody i przestawianie czasu drastycznie wpływają na podwzgórze w naszym mózgu.

U osób chorych to właśnie teraz odpala się biologiczny zapalnik i zaczyna się sezon na ...
klasterowe bóle głowy.

Dla innych to czas swetrów i spacerów, jesiennych herbatek.......
Dla nich – czas czystego przetrwania.

Wyobraź sobie, że co noc budzi Cię ból, który w ułamku sekundy rozkłada Cię na łopatki.....

Czujesz, jakby ktoś wbijał Ci rozżarzony śrubokręt w jeden oczodół ( albo przykładał zelazko do oka) Oko robi się małe i czerwone i dramatycznie łzawi, powieka opada, z nosa lecą krople, wodnistego kataru...... Ból rozrywa skroń i szczękę z taką siłą, że dorosły człowiek krąży po pokoju jak dzikie zwierzę, chcac uderzyć głową o ścianę z bezsilności i ze zrobienia wszystkiego aby pozbyć się bólu.....

I wtedy zaczyna się medyczna odyseja......podróż do prawidłowego rozpoznania i leczenia.....

Zdesperowany pacjent szuka ratunku wszędzie:
😳 U lekarza rodzinnego, który może podejrzewać ostre zapalenie zatok i przepisać antybiotyk.
😵‍💫U stomatologa, który ulega błaganiom wykończonego pacjenta i wyrywa zdrowego zęba, bo ból promieniuje do szczęki.
😱 U okulisty, który bada silnie łzawiące i opadające oko.
🥹 U neurologa, który na co dzień zajmuje się udarami, dyskopatiami czy padaczką. Ponieważ klaster to choroba niezwykle rzadka, w rutynowym badaniu łatwo pomylić ją z migreną. Chory wychodzi ze standardowymi, doustnymi lekami migrenowymi. Pacjent bierze tabletki, a ból w nocy i tak rozrywa mu czaszkę. Dlaczego? Bo tabletka wchłania się zbyt wolno, by zdążyć przed tą eksplozją........
🥺 U psychiatry, bo z braku snu, wycieńczenia i paraliżującego strachu przed kolejną nocą zaczynają pojawiać się myśli samobójcze.....

Kiedy po miesiącach, a czasem latach wędrówki i samoleczenia chory w końcu trafia pod właściwe drzwi – i lekarz , do ktorego trafił , na podstawie samych objawów potrafi postawić trafną diagnozę, to to wcale nie będzie hollywoodzki happy end....

Diagnoza to dopiero początek trudnej walki.
Ta choroba wymaga dwutorowego działania, a polski system zdrowia stawia przed pacjentami ogromne bariery.

Po pierwsze, leczenie doraźne – aby zatrzymać trwający atak, najczęściej stosuje się tlenoterapię wysokoprzepływową, tryptany do nosa lub tryptany do iniekcji podskórnych, które potrafią przynieść ulgę w kilka minut.

Niestety, te ratujące przed cierpieniem zastrzyki nie są w Polsce refundowane, a ich koszt w trakcie rzutu bywa ogromny 🤯

Po drugie – i najważniejsze – kluczem do okiełznania tej choroby jest właściwa profilaktyka. Samo przerywanie pojedynczych ataków to za mało. Pacjent potrzebuje wdrożenia leków profilaktycznych, które mają za zadanie wygasić cały rzut i zapobiec kolejnym wybuchom bólu. Dobranie skutecznej profilaktyki to często długa metoda prób i błędów, wymagająca ogromnej cierpliwości i stałej opieki specjalisty bólów głowy.

Piszę to, bo sezon nadal trwa......

Ludzie wokół nas przechodzą przez ten koszmar w absolutnej ciszy. Nie potrzebują współczucia ani dobrych rad. Potrzebują rzetelnej wiedzy medycznej, skutecznej profilaktyki i systemowego wsparcia. Bo choć klasterowego bólu głowy nie da się trwale wyleczyć, to dzięki odpowiednio dobranym terapiom u specjalistów można i trzeba próbować przejąć nad nim kontrolę.

03/11/2026

,,Udar przecież boli! Co to za pitolenie?!” – to reakcja na mój poprzedni post. Pojawiły się też głosy podważające moją wiedzę. No trudno....

Medycyna uczy ogromnej pokory. Od 20 lat pracuję na oddziale udarowym i przez te dwie dekady widziałam setki skomplikowanych przypadków, mierzyłam się z ogromnymi dylematami klinicznymi, a praca na dyżurach wielokrotnie pokazywała mi, że ludzki organizm potrafi wymykać się wszelkim podręcznikowym schematom.

Każdy lekarz z wieloletnim stażem wie, że w tym zawodzie nie ma ludzi nieomylnych.
Dlatego cenię Wasze komentarze i chętnie wywołam do tablicy te przypadki, które rzeczywiście nie pasują do schematu z mojego poprzedniego tekstu.

Bo medycyna rzadko jest czarno-biała. Udar może boleć. I to w sposób, który pacjenci zapamiętują do końca życia.

Mój poprzedni post dotyczył klasycznego udaru niedokrwiennego (zamknięcie naczynia). Ten rzeczywiście w zdecydowanej większości przypadków rozwija się bezbólowo.
Ale nawet tutaj ból może się pojawić – na przykład przy rozwarstwieniu tętnicy szyjnej lub kręgowej, gdzie pacjenci zgłaszają silny, rwący ból szyi i karku.........

Dzisiaj chcę się jednak skupić na stanach, gdzie potężny, rozsadzający ból głowy jest głównym graczem, tzw bohaterem.
Mówimy o udarach krwotocznych: krwotoku śródmózgowym (zwanym potocznie wylewem) oraz krwotoku podpajęczynówkowym (najczęściej z pękniętego tętniaka).

Choć ostateczną pieczątkę stawia tomografia komputerowa, to my, neurolodzy, już na izbie przyjęć widzimy różnice w dynamice i manifeście tych stanów.

W krwotoku podpajęczynówkowym (SAH) ból bywa wręcz podręcznikowy – potrafi pojawić się jako zupełnie izolowane, piorunujące, któremu dopiero po czasie zaczynają towarzyszyć inne objawy.
Krew zalewa przestrzenie wokół mózgu i potwornie drażni opony, stąd dominujące od początku objawy oponowe: sztywność karku i światłowstręt. Choć oczywiście, w zależności od rozległości krwawienia, ogniskowe objawy również mogą dołączyć do tego obrazu od samego początku.

Z kolei w krwotoku śródmózgowym ból głowy niemal natychmiast i bezwzględnie współistnieje z ciężkimi objawami ogniskowymi – gwałtownym porażeniem połowiczym, głęboką asymetrią twarzy czy nagłą utratą mowy. Tu krew niszczy tkankę mózgową i drogi nerwowe bezpośrednio od środka.

Innymi słowy: w krwotoku podpajęczym ból dominuje i alarmuje, w krwotoku śródmózgowym od razu demoluje sprawność ciała.

W obu tych stanach klinicznych obraz rozwija się błyskawicznie:
Masywny ból głowy, oporny na jakiekolwiek domowe leki.
Nudności i gwałtowne wymioty
Zaburzenia świadomości – od nagłego pobudzenia i splątania, przez narastającą senność, aż po głęboką śpiączkę.
Objawy ogniskowr

Dlaczego to tak dramatyczny wyścig z czasem?

W zamkniętej, sztywnej puszce jaką jest nasza czaszka rośnie ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Rozlewa się krew. Mózg nie ma miejsca – jest dosłownie gniecony.

NAGŁY, rozsadzający ból głowy, połączony z wymiotami, sztywnością karku lub niedowładem, to nie jest zwykła migrena czy skok ciśnienia. To sygnał, że może wewnątrz czaszki właśnie pękło jakieś naczynie.

Nie czekaj, aż przejdzie. Wzywaj pogotowie !

28/10/2026

,,Pójdę spać, rano na pewno przejdzie.”
To najczęstsze zdanie, jakie słyszę od rodzin moich pacjentów. Zazwyczaj wypowiadane niestety ze łzami w oczach.

Zbliża się Światowy Dzień Udaru Mózgu. To już jutro.

I mogłabym jak co roku wrzucić Wam ładną grafikę z rysunkiem krzywych ust i numerem 112.
Ale wszyscy to robią, a Wy i tak przewijacie te posty, myśląc: „Mnie to nie dotyczy, jestem młody/zdrowy/aktywny”. Dlatego dziś bedzie inaczej.....

Porozmawiajmy o surowej , twardej rzeczywistości pracy oddziału neurologicznego. Bez medycznego lukru.

Udar mózgu ma jedną, wyjątkowo bezwzględną cechę: on najczęściej nie boli. Gdyby bolał tak jak zawał serca, ludzie w panice wzywaliby karetkę. Ponieważ często nie boli, zaczynają się niebezpieczne, domowe negocjacje z własnym ciałem.

Wiecie, co robi statystyczny P***k, gdy nagle drętwieje mu ręka, zaczyna bełkotać albo upuszcza kubek z kawą?

1. Kładzie się do łóżka, żeby to „odpocząć”.
2.Pije mocną kawę, bo myśli, że to spadek ciśnienia albo pogoda.
3. Bierze aspirynę i czeka na powrót partnera z pracy, żeby „nie robić kłopotu”.

A w tym samym czasie, w każdej minucie tego czekania, w ich głowie bezpowrotnie umierają miliony neuronów. Miliony neuronów na minutę.

Gdy tacy pacjenci trafiają w końcu na dyżur na Oddział Neurologii po 6, 8 czy 12 godzinach od pierwszych objawów, ja jako neurolog mam już związane ręce. Okno terapeutyczne się zamknęło. Leki rozpuszczające skrzep nie pomogą. Zabieg udrożnienia naczynia jest niemożliwy. Pozostaje tylko bezradność i patrzenie, jak młody, sprawny człowiek w ułamku sekundy staje się osobą głęboko niepełnosprawną – uwięzioną we własnym ciele, zależną od pieluchy i pomocy innych do końca życia.

Udar nie pyta o Twój PESEL. Trafiają do nas dwudziesto-, trzydziesto- i czterdziestolatkowie. Ludzie w życiowej formie.

Pamiętacie historię aktora, Jacka Rozenka? Mężczyzna w pełni sił, znany głos, wysportowany facet. Udar uderzył bez ostrzeżenia, a lekarze dawali mu minimalne szanse na przeżycie, nie mówiąc o powrocie do zawodu. Swoją morderczą walkę o każdy krok i słowo opisał później w poruszającej książce „Padnij! Powstań! Życie po udarze”. Jemu, dzięki tytanicznej pracy, udało się wstać. Ale sam głośno powtarza, że udar to doświadczenie graniczne, które niszczy wszystko w sekundę. I że kluczem jest to, by nie zlekceważyć pierwszych sygnałów.

Większość ludzi nie ma tyle szczęścia i siły, by „powstać”. Dlatego jako lekarz proszę Was dzisiaj o jedno: Przestańcie być „dzielni” tam, gdzie trzeba się po prostu bać.

Jeśli u Ciebie lub kogoś obok NAGLE pojawi się choć jeden z tych objawów:
👉 Mowa brzmi nieskładnie, jak po alkoholu (mimo że człowiek jest trzeźwy).
👉 Jeden kącik ust nie unosi się przy uśmiechu.
👉 Ręka staje się „ciężka”, obca, ucieka bezwładnie w dół.
👉 Pojawia się nagłe, podwójne widzenie lub noga nie chce stanąć i trzymac ciała.....
Nie czekaj na poranek. Nie idź spać. Nie jedź sam do przychodni. Masz tylko 4,5 godziny na ratunek. Reaguj natychachmiast i dzwoń pod 112.

Udostępnijcie ten post dalej. Niech ta surowa prawda dotrze do jak największej liczby osób. Być może to jedno udostępnienie sprawi, że ktoś dzisiaj nie położy się „przezimować” udaru w łóżku.

24/10/2026

Jak sobota.....to warsztaty migrenowe....i jak zawsze wspaniali lekarze, dziś same Kobiety Neurolożki, młode, chcące zajmować się czymś dodatkowym w neurologii....fajnie jak spotykamy na swojej drodze osoby, ktore z pasja podchodza do zawodu....od razu serducho sie usmiecha😍

A dziś to już w szczególnosci było cudnie....po pierwsze jedna z uczestniczek była Córka , mojej niedawnej koleżanki z pracy, ktora godzinami uczyła mnie opisywac badania eeg , za co niezmiernie Ci Gosiu dziękuję, a dziś mogłam ja szkolić Magde, ktora znam od nastolatnich lat 🤎❤️🤎cudowna dziewczyna!!!

Po drugie jestem dumna, ze dzis rowniez na szkoleniu była moja trzecia rezydentka Monika ( dwie wczesniejsze juz przeszkolone)....i ogromnie jestem wdzieczna losowi, ze pod moje skrzydła trafiaja tak madre i chetne do rozwoju osoby.

Reszta Pań Doktor równie wspaniala, solidna i chętna do pracy ......

Pozdrawiam moje przybyłe Szczecinianki i Poznanianke!❤️💥

To był jak zwykle dobry sobotni czas......

18/10/2026

Wróciłam właśnie do domu.....a za mną udział w tegorocznej edycji konferencji „Neurodegeneracje”, która odbyła się w Gdańsku.

Podczas tego znakomitego wydarzenia miałam okazję współprowadzić warsztaty teoretyczno- praktyczne pod tytułem „Leczenie ślinotoku – jak skutecznie poprawić jakość życia chorych z chorobami neurozwyrodnieniowymi?”.

To temat istotny klinicznie, choć często pozostający na marginesie głównych dyskusji o schorzeniach pozapiramidowych. Na moim profilu juz poruszany.

Wspólnie z uczestnikami skupiliśmy się na analizie konkretnych przypadków (case studies) z codziennej praktyki gabinetowej oraz na przeglądzie najnowszych danych z badań klinicznych dotyczących terapii toksyną botulinową.

Dyskutowaliśmy o tym, jak precyzyjne interwencje przekładają się na realną poprawę funkcjonowania chorych, i poprawę jakości życia chorych i opiekunów.

Dziękuję Organizatorom za zaproszenie do współprowadzenia tej aktywości.

Szczególne podziękowania kieruję do pana profesora Jarosława Sławka – dziękuję za zaufanie, zaproszenie do współpracy i możliwość wspólnego poprowadzenia tego panelu warsztatowego.

Dziękuję również wszystkim obecnym na sali lekarzom za merytoryczną dyskusję oraz dzielenie się własnymi doświadczeniami klinicznymi.

16/10/2026

cd..........

Kiedy mija faza stabilna, te nasze sztywne podręcznikowe schematy często przegrywają z realiami dnia codziennego.

Wtedy o sprawności naszego pacjenta decydują detale, o których zbyt rzadko się mówi ..........

Czy leczenie choroby Parkinsona jest łatwe? Gdy kończą się proste schematy....

Kiedy po kilku latach nasze ,,proste" schematy tabletkowe w chorobie Parkinsona przestają wystarczać, leczenie schodzi z poziomu podręcznikowych wzorów......... W fazie zaawansowanej każdy szczegół ma znaczenie, a drobne błędy potrafią zrujnować sprawność nie tylko ruchową pacjenta...

Gdy okienko terapeutyczne, naszych leków, się zawęża, pojawiają się fluktuacje ruchowe, nagłe znieruchomienie oraz dyskinezy.......

Wtedy w gabinecie może warto zapytać i skorygować kilka kluczowych rzeczy:

⏱️ 1. Chaos godzinowy

Leki dopaminergiczne wymagają aptekarskiej precyzji. Stałe, równe odstępy między dawkami to świętość !!!!
Najgorsze, co pacjent może zrobić, to samowolne przesuwanie godzin wzięcia tabletki, bo „akurat rano czuł się lepiej”.
Taki chaos natychmiast rozregulowuje stężenie leku w osoczu i funduje choremu gwałtowną huśtawkę – od pełnego ruchu do nagłego zamrożenia w fotelu !!!!

💊 2. Lęk przed eskalacją dawek....

Gdy choroba postępuje, pacjenci i ich rodziny często odczuwają psychologiczny opór przed braniem tabletek co 2–3 godziny.
Próby „oszczędzania” leków na własną rękę z obawy przed skutkami ubocznymi to błąd. Zamiast chronić pacjenta, skazujemy go na wielogodzinne, bolesne fazy unieruchomienia (OFF) i niepotrzebnie odbieramy mu niezależność.

🍋 3. Ignorowanie biochemii (lek vs jedzenie)

Lewodopę musimy przyjmować bez posiłku (minimum 30 minut przed lub 1-2 godziny po nim). Białko z jedzenia (mięso, nabiał) bezwzględnie konkuruje z lekiem o wchłanianie w jelitach i potrafi całkowicie zablokować jego działanie. Mój gabinetowy trik: popijajcie lek dużą ilością wody lekko zakwaszonej cytryną. Kwaskowate środowisko przyspiesza opróżnianie żołądka, dzięki czemu lek błyskawicznie trafia do dwunastnicy i działa sprawniej.

🏃‍♂️ 4. Fotel zamiast ruchu

Najlepsza farmakoterapia zawiedzie, jeśli pacjent usiądzie w miejscu. Aktywność fizyczna i fizjoterapia to równorzędny fundament leczenia. Ruch stymuluje neuroplastyczność mózgu i pomaga walczyć ze sztywnością. Tabletka daje sprawność, ale to ruch uczy mózg, jak z niej korzystać.

🚨 5. Przegapienie momentu na terapie zaawansowane....

Tabletki mają swoje limity. Gdy modyfikacje dawek doustnych nie radzą sobie z fluktuacjami, czas na otwartą rozmowę o terapiach zaawansowanych.
Głęboka stymulacja mózgu (DBS) czy pompy infuzyjne potrafią spektakularnie przywrócić stabilne funkcjonowanie.
Kluczem jest czujność, by nie przegapić idealnego okna na kwalifikację.

🧠 6. Pomijanie tego, czego nie widać

Skupienie się wyłącznie na motoryce i ignorowanie faktu, że Choroba Parkinsona niszczy też sen, nastrój (depresja, lęki) czy układ autonomiczny (spadki ciśnienia) , to leczenie połowy choroby..... Objawy pozaruchowe często potrafią bardziej odebrać samodzielność niż same problemy z chodzeniem.

14/10/2026

W teorii, w książce wszystko wygląda prosto.

Włączasz lewodopę, uzupełniasz dopaminę i pacjent wraca do zdrowia. Rzeczywistość w gabinecie neurologicznym weryfikuje to jednak bezlitośnie.......

Czy leczenie choroby Parkinsona jest łatwe? Pozory pierwszych lat......są złudne.....

Zanim w ogóle wypiszemy pierwszą receptę, musimy mieć stuprocentową pewność, z czym tak naprawdę stajemy do walki. I to jest pierwszy, ogromny sprawdzian dla czujności nas neurologów!

Do gabinetu trafia pacjent ze sztywnością, spowolnieniem, z drżeniem.
Pierwsza, intuicyjna i najbardziej popularna diagnoza?
Choroba Parkinsona.
Rzeczywistość bywa jednak czasem znacznie bardziej skomplikowana, bo pomyłki diagnostyczne na wczesnym etapie wcale nie należą do rzadkości. I niech rzuci kamieniem ten kto ich nie miał.......
Pod klasyczny obraz bardzo często podszywa się tzw. parkinsonizm atypowy, czyli zespoły tzw Parkinson plus.

Różnicowanie tych schorzeń na starcie choroby to wyższa szkoła jazdy!

Zazwyczaj pierwszym, sygnałem alarmowym jest dla nas moment, w którym włączamy standardowe leki, a oczekiwana poprawa u pacjenta po prostu nie nadchodzi. Brak poprawy? Zweryfikuj swoją diagnozę.

Jeśli jednak diagnoza okazuje się trafna i mamy do czynienia z idiopatyczną chorobą Parkinsona, wchodzimy w fazę, którą medycyna bardzo trafnie nazywa „miesiącem miodowym”.

Włączenie nawet minimalnych dawek leków – czy to lewodopy, agonistów dopaminy, czy inhibitorów MAO-B – potrafi przynieść spektakularną poprawę.

Pacjent z dnia na dzień odzyskuje dawną sprawność, a lęk przed chorobą znika, albo się zmniejsza.......
Ten etap, oparty na prostych i skutecznych schematach, potrafi jednak mocno uśpić czujność wielu z nas.

Zarówno chory, jego rodzina, jak i mniej doświadczony lekarz mogą ulec złudzeniu, że sytuacja została opanowana raz na zawsze.

Miesiąc miodowy w tej chorobie nie trwa jednak wiecznie. Ta stabilna faza nieuchronnie minie.

Naturalne magazyny dopaminy w mózgu zaczną się wyczerpywać, a okienko terapeutyczne drastycznie się zawęzi. Jako lekarze musimy być na to gotowi od pierwszego dnia i nieustannie podążać za pacjentem, ponieważ prawdziwe wyzwania terapeutyczne i prawdziwa „jazda pod górkę” zaczną się dopiero za kilka lat.

Leczenie Choroby Parkinsona jest trudne.

cdn......

09/10/2026

Wracam z Seulu z Międzynarodowego Kongresu MDS -Choroby Parkinsona i Zaburzeń Ruchowych 🇰🇷🧠

Za mną intensywne dni pełne doniesień naukowych i godzin spędzonych na sali wykładowej.......

Tegoroczny zjazd pod hasłem „Understanding Aging in Movement Disorders” przyniósł mnóstwo przełomowych tematów.

Wracam z głową pełną wiedzy m.in. o tym, jak:
Biomarkery - alfa-synukleina ciągle chcą zrewolucjonizować diagnostykę
DBS oraz terapie infuzyjne, na stałe zmieniają podejście do leczenia
Wykorzystanie AI i wearables do ciągłego monitorowania pacjentów w domach.

Na szczęście w przerwach między intensywnymi sesjami plenarnymi znalazłam też chwilę na oddech i piękny spacer wśród tradycyjnych domów w Bukchon Hanok Village.

Wracam do pracy z ogromną dawką motywacji –ale najpierw czas na walkę z jet lagiem!

01/10/2026

Dzisiaj jest nasze święto i będę je świętować ze wszystkimi lekarzami .....

1 października — Międzynarodowy Dzień Lekarza.

Medycyna w teorii wygląda baaaaardzo ładnie w podręcznikach ( jeszcze ładniej w serialach i filmach ),ale w rzeczywistości to po prostu twarda, trudna robota!

Niezależnie od tego, czy akurat badam odruchy pacjenta na oddziale, ktoś inny stoi przy stole operacyjnym, czy przyjmuje trzydziestego pacjenta w przychodni — wszyscy znamy ten sam zmęczeniowy ból z tyłu głowy i to samo poczucie odpowiedzialności.

Wszystkim Lekarzom życzę dzisiaj po prostu normalnych warunków do pracy.

Trafnych diagnoz przy niejednoznacznych przypadkach, pacjentów, którzy szanują Wasz/ Nasz czas, i systemu, który pozwala leczyć zamiast tonąć w papierach.

A przede wszystkim — umiejętności odcięcia się od pracy po wyjściu z pracy. Dbajmy o własne zdrowie i własny układ nerwowy, bo nikt inny o to za nas nie zadba.

Szacun za Naszą codzienną robotę i spokojnych dyżurów!

26/09/2026

Zaburzenia chodu, drżenie rąk czy niedowłady kończyn widać od razu. .....

Jednak w chorobach neurologicznych najtrudniejsze czasem bywa to, co niewidoczne dla postronnych – albo to, o czym pacjenci po prostu wstydzą się mówić.

Ślinotok od lat pozostaje takim objawem „drugoplanowym”, spychany na margines jako temat tabu.

Podczas dzisiejszych warsztatów, które miałam przyjemność prowadzić dla innych lekarzy, rozmawialiśmy właśnie o tym, jak ten rzadko wymieniany wprost problem dewastuje codzienność pacjentów i ich bliskich.

Ślinotok to potężne obciążenie w wielu różnych schorzeniach neurologicznych – w chorobie Parkinsona (jako uciążliwy objaw pozaruchowy), stwardnieniu zanikowym bocznym (SLA), mózgowym porażeniu dziecięcym czy u pacjentów po udarach czy urazach mózgu.

Pacjenci i opiekunowie rzadko o nim mówią, bo w obliczu ciężkiej diagnozy wydaje się „mniej ważny”.

Rzeczywistość weryfikuje to jednak brutalnie.

Niekontrolowany ślinotok niesie ze sobą ryzyko zachłystowego zapalenia płuc, bolesne uszkodzenia skóry wokół ust oraz ogromny dyskomfort psychiczny.

To objaw medyczny, który można – i powinno się – skutecznie kontrolować.

Podczas dzisiejszych zajęć szczegółowo omawialiśmy procedurę zastosowania toksyny botulinowej podawanej precyzyjnie do ślinianek.
W tym kontekście ta substancja nie ma nic wspólnego z medycyną estetyczną. To czysta neurologia i celowana terapia wspomagająca.

Precyzyjna iniekcja bezpiecznie blokuje sygnały nerwowe, radykalnie zmniejszając wydzielanie śliny.

Dla pacjentów oznacza to wyższy komfort funkcjonowania, a dla opiekunów – lżejszą codzienność.

Edukacja w tym zakresie niestety wciąż kuleje.

Wielu chorych cierpi w milczeniu i w samotności, nie wiedząc, że współczesna medycyna dysponuje dość prostym i bezpiecznym rozwiązaniem.

Bardzo dziekuje dzisiejszym uczestnikom warsztatow za przybycie ! 💙💙💙

Adres

Cukrownicza 1a/11
Gryfice
72-300

Godziny otwarcia

Środa	15:00 - 18:00
Piątek	14:00 - 20:00

Strona internetowa

http://bottkaron.pl/

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Neurolog Marta Bott-Karoń opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.