Avigon.PL

23/10/2026

Masz 846 obserwujących. 7 nieprzeczytanych wiadomości. 3 grupy na Messengerze.

A kiedy naprawdę jest Ci źle… zwyczajnie nie wiesz, do kogo zadzwonić 📱

Paradoks naszych czasów?

Nigdy wcześniej nie mieliśmy tylu możliwości kontaktu, ale też nigdy wcześniej nie doświadczaliśmy tak mocno samotności.

Możesz codziennie z kimś pisać.
Wysyłać memy.
Reagować na stories.
Wiedzieć, kto jest na wakacjach, kto zmienił pracę i kto właśnie zakończył związek.

A jednocześnie nie mieć pojęcia, CO tak naprawdę dzieje się w życiu tych osób.

Ale też możesz mieć poczucie tego, że nikt tak naprawdę nie wie, co dzieje się u Ciebie.

🧠 Bo kontakt to jeszcze nie bliskość. Psychologicznie samotność nie oznacza wyłącznie braku ludzi wokół nas. To subiektywne poczucie, że nasze relacje nie odpowiadają temu, czego potrzebujemy.

Możesz więc czuć się samotnie w związku.
Wśród znajomych.
Na imprezie.
W grupowym czacie, który nie przestaje wysyłać powiadomień.

Według danych WHO samotność dotyka szczególnie często młodych ludzi, około 17–21% osób w wieku 13–29 lat doświadcza jej regularnie.
Ale problemem nie jest samo bycie online. Internet potrafi budować prawdziwe przyjaźnie, dawać wsparcie i łączyć ludzi, którzy inaczej nigdy by się nie spotkali.

Ważniejsze jest to, czy za codziennymi interakcjami idzie coś więcej.

Czy możesz powiedzieć komuś, że masz gorszy dzień, bez udawania, że wszystko jest w porządku?
Czy masz przestrzeń, żeby być sobą, również wtedy, gdy nie jesteś zabawny/a, produktywny/a ani uśmiechnięty/a?
Czy czujesz się nie tylko zauważony/a, ale też rozumiany/a?

Może dziś, zamiast wysyłać kolejną reakcję na stories, warto napisać do kogoś:
„Hej, co u Ciebie? Ale tak naprawdę”.

A może samemu odpowiedzieć szczerze, kiedy ktoś zapyta.
Masz osobę, do której możesz zadzwonić bez zastanowienia, nawet o 2:00 w nocy?

📌 Źródła: WHO, raport From loneliness to social connection (2025); The Guardian, 4.10.2026.

19/10/2026

Otwierasz Instagram, żeby poprawić sobie humor. 40 minut później czujesz się jeszcze gorzej📱

Miało być tylko kilka minut.

Jedna rolka. Potem kolejna. Jeszcze jeden filmik, który rozśmieszy. Jeszcze jeden post, który pozwoli na chwilę nie myśleć.

A potem odkładasz telefon i orientujesz się, że nie tylko nie odpoczął_ś, ale czujesz się jeszcze bardziej przytłoczony/a.

Dlaczego coś, co miało poprawić nam nastrój, czasem działa odwrotnie?

🧠 Kiedy jest nam trudno, naturalnie szukamy czegoś, co przyniesie ulgę. Scrollowanie jest łatwo dostępne, nie wymaga wysiłku i dostarcza ciągle nowych bodźców.

Problem pojawia się wtedy, gdy zamiast odpoczynku dostajemy:

→ Porównywanie się z ludźmi, których życie na ekranie wygląda lepiej niż nasze.
→ Przebodźcowanie, bo nasz mózg przeskakuje między setkami informacji, emocji i obrazów.
→ Unikanie emocji, które na chwilę odsuwamy, ale które niekoniecznie znikają.
→ Poczucie straconego czasu, które potrafi dołożyć kolejną porcję frustracji.

To nie oznacza, że Instagram powoduje depresję.

Badania nad problematycznym korzystaniem z mediów społecznościowych wskazują na związek z objawami depresyjnymi, ale sama korelacja nie mówi nam, co jest przyczyną, a co skutkiem.

Możliwe, że kiedy czujemy się gorzej, częściej sięgamy po telefon. A niektóre sposoby korzystania z niego mogą dodatkowo pogarszać nasze samopoczucie.

🧡 Następnym razem, zanim odruchowo otworzysz aplikację, spróbuj zadać sobie pytanie:

Czy szukam rozrywki, kontaktu z ludźmi, czy może próbuję od czegoś uciec?

Nie musisz rezygnować z social mediów. Warto jednak zauważać, kiedy naprawdę Ci służą, a kiedy tylko obiecują chwilową ulgę.

Zdarzyło Ci się wejść na Instagram po lepszy humor, a wyjść z jeszcze gorszym? 👇

10/10/2026

Kiedy ktoś mówi: „nie radzę sobie”, często uruchamia w nas tryb naprawiania, który automatycznie sprawia, że wyrzucamy z siebie zdania:

„Nie myśl o tym.” „Musisz odpocząć.” „Zajmij się czymś.” „Zobaczysz, będzie dobrze.”

Najczęściej mówimy to z troski.

Chcemy pomóc.
Zmniejszyć czyjś ból.
Znaleźć rozwiązanie.
Sprawić, żeby drugiej osobie było choć trochę lżej.

Mówimy, to też dlatego, bo to zdanie jest dla nas niewygodne i szybko chcemy je naprawić.

Tylko że czasem człowiek po drugiej stronie nie potrzebuje od nas rozwiązania. Potrzebuje MIEJSCA na to, co właśnie czuje.

Bez porównywania, pocieszania na siłę, czy natychmiastowego planu naprawczego.

Czasem lepsze od „wiem, co powinieneś zrobić” jest: „Chcesz, żebym Cię wysłuchał/a, czy chcesz, żebyśmy razem poszukali rozwiązania?”

To jedno pytanie zmienia naprawdę bardzo dużo.
Oddaje drugiej osobie coś, co w trudnym momencie łatwo stracić. WPŁYW na to, jakiej pomocy potrzebuje.

I właśnie dlatego tegoroczne hasło Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego: „Lived experiences heard: real voices, real change” (tłum.: Gdy doświadczenie zyskuje głos: prawdziwe opinie, realna zmiana) — jest tak ważne.

Słuchanie nie oznacza, że musisz znać właściwe słowa.

Czasem wystarczy: „Nie wiem, co powiedzieć. Ale jestem.” 🧡

06/10/2026

Co trzeci P***k rozmawiał z AI o swoim zdrowiu psychicznym lub samopoczuciu.

I może najbardziej interesujące pytanie wcale nie brzmi:
„Czy AI może zastąpić psychologa?”.

Tylko: Dlaczego tak łatwo jest nam powiedzieć pewne rzeczy chatbotowi, a tak trudno drugiemu człowiekowi?

Może dlatego, że AI nie zrobi dziwnej miny.
Nie powie: „inni mają gorzej”.
Nie trzeba się zastanawiać, czy to „wystarczająco poważny” problem.
Nie trzeba czekać na termin.
Można napisać o 2:17 w nocy.
Można zacząć od: „to trochę głupie, ale…”.
A jeśli zrobi się zbyt trudno, wystarczy zamknąć okno.

Według raportu „Polska na kozetce 2026” 33,3% badanych korzystało w ciągu ostatnich 12 miesięcy z chatbota AI w sprawach związanych ze zdrowiem psychicznym lub samopoczuciem.

Z psychoterapii korzystało 17,8%. A 58% badanych uważa psychoterapię za finansowo niedostępną.

I te liczby mówią coś ważnego: być może popularność AI mówi nam mniej o technologii, a więcej o tym, czego brakuje nam w kontakcie z drugim człowiekiem.

Dostępności.
Poczucia bezpieczeństwa.
Braku oceny.
Przestrzeni, w której można powiedzieć:
„Nie radzę sobie” bez konieczności natychmiastowego tłumaczenia, dlaczego.

AI może być pierwszym miejscem, w którym ktoś w ogóle nazwie to, co czuje.
Ale dobrze, żeby nie musiało być jedynym.

Co Twoim zdaniem sprawia, że czasem łatwiej napisać coś do AI niż powiedzieć to człowiekowi?

20/09/2026

Możesz wiedzieć, że to była dobra decyzja.
I nadal tęsknić 🌧️

Za człowiekiem.
Za miejscem.
Za wersją swojego życia, która już się skończyła.
Za tym, co było w niej dobre.

Psychologia zna pojęcie mixed emotions — emocji mieszanych. Badania nad ważnymi zakończeniami pokazują, że szczęście, ulga czy poczucie sensu mogą pojawiać się obok smutku i tęsknoty.

Jedno nie unieważnia drugiego.

Tęsknota nie zawsze oznacza: „popełnił_m błąd”.
Czasem oznacza po prostu: „to było dla mnie ważne”.

I można za czymś tęsknić, nie chcąc do tego wracać 🧡

18/09/2026

Nie wszystko, co wygląda jak odpoczynek, naprawdę nim jest.

Czasem próbujemy się zregenerować, a kończymy jeszcze bardziej przebodźcowani, niewyspani albo z głową pełną „powinnam/powinienem”.

Podobnie jest ze stawianiem granic. Samo „nie” bywa trudniejsze, niż brzmi w poradnikach.

Dlatego dziś bez perfekcji.
Recent flops: wersja psychologiczna.

A jaki był Twój ostatni „to miało mi pomóc, ale chyba nie pomogło”? 👀

14/09/2026

A gdyby tak zacząć poniedziałek inaczej?

Powiększ, żeby zobaczyć, czego dziś potrzebujesz.

08/09/2026

Nasze top 5 horrorów układu nerwowego...

Brzmi zabawnie, dopóki nie zauważysz, jak wiele z tych zdań potrafi automatycznie uruchamiać napięcie.

Jakie są Twoje?

24/08/2026

SAMOOCENA - JAKIE SĄ JEJ ŹRÓDŁA? 👩‍🏫

W zasadzie każdy wie, co to takiego samoocena, okazuje się jednak, że jeśli chcielibyśmy podać jedną obowiązującą definicję samooceny, napotkamy spore problemy. Mimo że konstrukt ten, na razie nazwijmy ją konstruktem, jest przedmiotem żywego zainteresowania od początków psychologii jako odrębnej dziedziny, wśród badaczy nie ma jednego zdania na ten temat.

A więc samoocenę można rozumieć jak William James, że jest to wypadkowa tego, co jednostka osiągnęła, i tego, co potencjalnie mogła osiągnąć. Im mniejsza dysproporcja pomiędzy tym, co jednostka osiągnęła, a tym, do czego pretendowała, tym wyższa samoocena. Albo jak Morris Rosenberg, którego zdaniem samoocena to postawa jednostki wobec samej siebie – wysoką samoocenę mają według niego osoby, które myślą o sobie, że są wystarczająco dobre i wartościowe. 💁‍♀️

Samoocena tworzy się w oparciu o dwa źródła: wewnętrzne – czyli opinia o sobie ukształtowana na podstawie naszych własnych doświadczeń i źródła zewnętrzne – opinia o nas samych, utworzona na bazie opinii i ocen uzyskanych od innych, przy czym opinia ta jest bardzo wrażliwa na reakcje innych ludzi. A więc krytyka, odrzucenie nie tylko boli, ale może istotnie wpłynąć na obniżenie naszej samooceny.

Najważniejsze jest to, co ty sam myślisz o sobie. Czy twoja samoocena jest według Ciebie wystarczająco wysoka? Czy dobrze czujesz się sam ze sobą? Jeśli chcesz sprawdzić poziom swojej samooceny, możesz skorzystać w wielu kwestionariuszy dostępnych w internecie. Najbardziej znanym, prostym, a jednocześnie trafnym i rzetelnym narzędziem jest skala M. Rosenberga składająca się z 10 pytań np.: „Uważam, że jestem osobą godną uznania, przynajmniej w takim samym stopniu, jak inni ludzie” albo: „Ogólnie jestem z siebie zadowolony”. Zrobienie tego testu zajmie Ci kilka minut, warto sprawdzać od czasu do czasu swoją samoocenę i warto nad nią pracować.

👩🏼‍⚕️ Autorka: mgr Małgorzata Ludwiczek

➡️ Więcej na: https://avigon.pl/blog/samoocena-jak-zbudowac-poczucie-wlasnej-wartosci

12/08/2026