31/10/2026
Nigdy nie przepadałam
za tym świętem…ale…
Kiedy stracisz kogoś Bliskiego...
Rodziców...
Dziecko...
Ukochanego...
Przyjaciela...
Wtedy bezpowrotnie tracisz cząstę siebie...
Na początku nie widzisz dalszego sensu życia bez Tej osoby...
W Tej osobie zamyka się sens Twojego świata...
Ból jest tak ogromny...
Żal jest tak przytłaczający...
Czujesz brak zgody na Taką stratę...
Musisz przejść okres żałoby...
Od tego nie ma ucieczki...
Ważnym jest natomiast to żeby dać sobie szansę na dalsze życie...
Nie chodzi o to żeby zapomnieć Tą Osobę...
Bo to jest niemożliwe...
Ale...
Ale trzeba żyć dalej...
Nie wolno dopuścić do stanu zawieszenia się w tej żałobie...
Osoba, która odeszła zabrała ze sobą cząstkę Naszej duszy...
Cząstkę...
Ale nie całych Nas...
Dlatego trzeba możliwie szybko wrócić do normalnego życia...
Nie celebrować straty...
Musimy...
Zacząć oddychać...
Zacząć pracować...
Zacząć spotykać się z ludźmi...
W końcu zaczął kochać innych ludzi...
Zacząć żyć...
Naszym obowiązkiem jest żyć dalej...