29/10/2026
Minęłam wczoraj ten plakat spacerując po Pradze.
Zatrzymałam się.
On nie jest o cyberprzestrzeni.
On jest o świecie, w którym żyjemy
Wychowujemy nasze dzieci.
I młodzież.
Dajemy im coraz więcej wolności.
I słusznie.
Chcemy, żeby potrafiły decydować o sobie, mówić własnym głosem, stawiać granice innym, mieć swoje zdanie.
Ale jest coś, o czym często zapominamy.
Aby dziecko mogło bezpiecznie korzystać z wolności, potrzebuje granic.
Nie po to, żeby je ograniczać.
Nie po to, żebyśmy mieli kontrolę nad każdym jego krokiem.
I nie dlatego, że my, dorośli, zawsze wiemy lepiej.
Granice są po to, żeby dziecko mogło poznawać świat, poruszając się w pewnej bezpiecznej przestrzeni.
Dostęp do wszystkiego nie oznacza gotowości na wszystko.
Granica nie jest przeciwieństwem miłości.
Jest jej wyrazem...
Nastolatek może być bardzo samodzielny, inteligentny i dojrzały w wielu obszarach, a jednocześnie potrzebować dorosłego, który powie: stop, na to się nie zgadzam.
Który bez strachu powie wprost o swoich wartościach i granicach, mówiąc jednocześnie:
💬Tutaj nie musisz decydować. Tutaj ja przejmuję kontrolę...
Granice działają najlepiej wtedy, gdy nie są murem, za którym zostawiamy młodego człowieka samego, ale ramą, w której może bezpiecznie dorastać.
🙌
Wolność bez relacji może stać się samotnością.
Wolność bez odpowiedzialności może stać się zagrożeniem.
A granice bez szacunku mogą zamienić się w kontrolę...
Bądźmy uważni.
Z tą myślą wyjeżdżam z Pragi.
Z dziesiątką młodych ludzi obok...
Wolność bez relacji może stać się samotnością.
Wolność bez odpowiedzialności może stać się zagrożeniem.
